Παρέμβαση για το εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργάτριες, πραγματοποίησε η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, μέσω ερώτησης που κατέθεσε προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Κώστας Παπαδάκης.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΚΚΕ, ο ευρωβουλευτής θέτει προς την Κομισιόν το ερώτημα πώς τοποθετείται «στο γεγονός ότι οι “ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλείας” που προβλέπουν οι οδηγίες της ΕΕ (2003/88/ΕΚ, 2019/1152/ΕΕ και 2019/1158/ΕΕ) είναι το έδαφος πάνω στο οποίο γεννιούνται και πολλαπλασιάζονται τα εργοδοτικά εγκλήματα;», καθώς και «στο ότι η μετατροπή του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε δήθεν “ανεξάρτητη αρχή” κατά τα πρότυπα της “Ευρωπαϊκής Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας”, που έχει οδηγήσει στη διαρκή υποστελέχωση του ελεγκτικού μηχανισμού». Παράλληλα, γίνεται αναφορά και «στο γεγονός ότι, στο πλαίσιο της Οδηγίας Seveso III (2012/18/ΕΕ) για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων βιομηχανικών ατυχημάτων, προωθείται το μοντέλο του “αυτοελέγχου” των ίδιων των επιχειρήσεων, στο όνομα της λεγόμενης “δέουσας επιμέλειας”».
Ολόκληρη η ανακοίνωση του κόμματος:
«Στις 26 Ιανουαρίου 2026, ισχυρή έκρηξη και πυρκαγιά στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο πέντε εργαζομένων και τον σοβαρό τραυματισμό ακόμη συναδέλφων τους, κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας. Το εργοδοτικό αυτό έγκλημα προστίθεται στη «μαύρη λίστα» των θανάτων στους χώρους εργασίας για το 2025, η οποία ανέρχεται στους 201 νεκρούς, την ώρα που, όπως επισημαίνεται, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις διαχρονικά «μαγειρεύουν τα στοιχεία», αφαιρώντας από τα επίσημα δεδομένα της ΕΛΣTAT και της EUROSTAT θανάτους από επαγγελματικές ασθένειες ή περιστατικά που δεν δηλώνονται και δεν καταγράφονται ως εργατικά δυστυχήματα.
Πρόκειται, σύμφωνα με το ΚΚΕ, για ακόμη ένα έγκλημα που αποκαλύπτει με τον πιο ωμό τρόπο ότι για χιλιάδες εργαζόμενους το μεροκάματο εξασφαλίζεται σε συνθήκες επικίνδυνες, εξαντλητικές και απάνθρωπες, με μοναδικό γνώμονα τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Την ίδια στιγμή, τίθενται σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη και τη λειτουργία συστήματος ελέγχου διαρροής αερίου, θέμα το οποίο, όπως επισημαίνεται, το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων είχε θέσει επανειλημμένα το προηγούμενο διάστημα, μέσα από επιτόπιες παρεμβάσεις.
Η εικόνα αυτή, όπως σημειώνεται, αποτυπώνεται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, όπου κυριαρχούν ανεπαρκή ή ανύπαρκτα μέτρα υγείας και ασφάλειας, έλλειψη ουσιαστικής εκπαίδευσης των εργαζομένων, επικίνδυνος εξοπλισμός και διαδικασίες που παραβιάζουν κάθε έννοια πρόληψης επαγγελματικού κινδύνου. Παράλληλα, η γενικευμένη εντατικοποίηση της εργασίας, τα εξαντλητικά ωράρια, οι διαδοχικές βάρδιες και η πίεση για αυξημένη παραγωγικότητα αυξάνουν κατακόρυφα την πιθανότητα σοβαρών και θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την επικίνδυνη πραγματικότητα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, διαδραματίζει η ουσιαστική απουσία ελέγχων στους χώρους εργασίας, αποτέλεσμα και της μετατροπής του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε δήθεν «Ανεξάρτητη Αρχή», βάσει των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ιδιαίτερα επιβαρυντικές χαρακτηρίζονται οι συνέπειες αυτής της πολιτικής σε κλάδους και εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου, όπου η απουσία ουσιαστικών κρατικών ελέγχων αυξάνει τον κίνδυνο μεγάλων βιομηχανικών ατυχημάτων, με απρόβλεπτες επιπτώσεις για τους εργαζόμενους, τις τοπικές κοινωνίες και το περιβάλλον.
Όπως υπογραμμίζεται, οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται συστηματικά σε «αρένες θανάτου», με τη «σφραγίδα» του κράτους, το οποίο «λύνει τα χέρια» στην εργοδοσία να δρα αυθαίρετα και να ασκεί εγκληματικές πιέσεις. Διαχρονικά, αναφέρεται, οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής της ΝΔ, μαζί με τα κόμματα που στηρίζουν αυτή την πολιτική, νομοθετούν και διαμορφώνουν – με βάση τις Οδηγίες και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ένα σύγχρονο εργασιακό κάτεργο, στο οποίο η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων αντιμετωπίζονται ως «κόστος» και «εμπόδιο» για την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.
Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ κατέθεσε τα ακόλουθα ερωτήματα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
«Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Στο γεγονός ότι οι «ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλείας» που προβλέπουν οι οδηγίες της ΕΕ (2003/88/ΕΚ, 2019/1152/ΕΕ και 2019/1158/ΕΕ) είναι το έδαφος πάνω στο οποίο γεννιούνται και πολλαπλασιάζονται τα εργοδοτικά εγκλήματα; (11 συνεχόμενες ώρες ημερήσιας ανάπαυσης προβλέπονται στην αντεργατική Οδηγία 2003/88/ΕΚ, νομιμοποιώντας εργασία έως και 13 συνεχόμενων ωρών, ενώ παράλληλα οι Οδηγίες 2019/1152/ΕΕ και 2019/1158/ΕΕ λειτουργούν ως άλλοθι για τη γενίκευση ευέλικτων μορφών απασχόλησης και την περαιτέρω υπονόμευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας).
Στη μετατροπή του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε δήθεν «ανεξάρτητη αρχή» κατά τα πρότυπα της «Ευρωπαϊκής Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας», που έχει οδηγήσει στη διαρκή υποστελέχωση του ελεγκτικού μηχανισμού, στον περιορισμό της δυνατότητας ουσιαστικών ελέγχων στους χώρους δουλειάς και τελικά, στην ενίσχυση της εργοδοτικής ασυδοσίας;
Στο γεγονός ότι, στο πλαίσιο της Οδηγίας Seveso III (2012/18/ΕΕ) για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων βιομηχανικών ατυχημάτων, προωθείται το μοντέλο του «αυτοελέγχου» των ίδιων των επιχειρήσεων, στο όνομα της λεγόμενης «δέουσας επιμέλειας», μέσω εσωτερικών εκτιμήσεων κινδύνου χωρίς υποχρεωτικούς και ουσιαστικούς κρατικούς ελέγχους και επιθεωρήσεις, μετατρέποντας την προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων σε τυπική διαδικασία, με τους επιχειρηματικούς ομίλους να αναλαμβάνουν την ευθύνη να … «ελέγχουν» και να… «καταγγέλλουν» οι ίδιοι τις παραβιάσεις που αυτοί διαπράττουν, μια διαδικασία κυριολεκτικά εμπαιγμός, θέτοντας σε κάθε περίπτωση σε κίνδυνο τους εργαζόμενους;»