Σφοδρή πολιτικο-εκκλησιαστική αντιπαράθεση έχει εκδηλωθεί με επίκεντρο την Αλεξανδρούπολη, ύστερα από τις καταγγελίες του Κυριάκου Βελόπουλου για πωλήσεις εκκλησιαστικών ακινήτων στη Θράκη και την ιδιαίτερα αιχμηρή απάντηση της Μητρόπολης, η οποία κάνει λόγο για μικροκομματική εκμετάλλευση, «αναθεωρητική ρωσοφιλία» και επικίνδυνο διχαστικό λόγο σε μια γεωπολιτικά ευαίσθητη περιοχή.
Η αντιπαράθεση που ξεκίνησε τις προηγούμενες ημέρες με αφορμή τις καταγγελίες για την εκκλησιαστική περιουσία στη Θράκη όχι μόνο δεν εκτονώθηκε, αλλά συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η σύγκρουση μεταξύ της Ελληνικής Λύσης και της Μητρόπολης Αλεξανδρούπολης παραμένει ανοιχτή, με διαδοχικές δηλώσεις και παρεμβάσεις να διατηρούν το θέμα ψηλά στην τοπική και πολιτική επικαιρότητα.
Η αντιπαράθεση, ωστόσο, δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Βασίζεται σε μια μακρόχρονη, υπόγεια αλλά σταθερά φορτισμένη συζήτηση που εδώ και καιρό προκαλεί διχασμό στην τοπική κοινωνία: τις αγοραπωλησίες ακινήτων στη Θράκη, το ποιος αποκτά ακίνητα, με ποια κεφάλαια και ποιες είναι οι προεκτάσεις για το μέλλον της περιοχής.
Οι καταγγελίες του Κυριάκου Βελόπουλου από το βήμα της Βουλής για πωλήσεις εκκλησιαστικής περιουσίας σε Βούλγαρους, οι αναφορές σε «αντεθνικές πρακτικές» και οι αιχμές περί αλλοίωσης του πληθυσμιακού ιστού λειτούργησαν ως καταλύτης σε μια ήδη τεταμένη κατάσταση. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης υποστήριξε ότι ακόμη και συναλλαγές που είναι τυπικά νόμιμες δημιουργούν επικίνδυνα τετελεσμένα στον Έβρο, συνδέοντας τις αγοραπωλησίες με το αφήγημα του «αθόρυβου εποικισμού» και αφήνοντας υπαινιγμούς για ανοχή και αδράνεια του πολιτικού συστήματος.
Η αντίδραση της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως ήταν άμεση. Με ανακοίνωσή της διέψευσε κατηγορηματικά τις καταγγελίες, υπογραμμίζοντας ότι οι εκποιήσεις ακινήτων έγιναν απολύτως νόμιμα, σύμφωνα με τον Κανονισμό Εκποιήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος και κατόπιν δημόσιων πλειοδοτικών διαγωνισμών. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι οι αγοραστές είναι πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ορθόδοξοι χριστιανοί.
Η Μητρόπολη, ωστόσο, δεν περιορίστηκε σε θεσμικές διευκρινίσεις, αλλά προχώρησε σε ευθεία πολιτική αντεπίθεση. Με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα έκανε λόγο για «μικροκομματική και αναθεωρητική ρωσοφιλία» και για «ορθόδοξη χριστεμπορία», αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά του προέδρου της Ελληνικής Λύσης και προαναγγέλλοντας τη συνέχιση της αντιπαράθεσης.
Η ένταση κλιμακώθηκε με την ανταπάντηση του βουλευτή Έβρου της Ελληνικής Λύσης, Πάρη Παπαδάκη, ο οποίος ζήτησε να αποσαφηνιστεί αν, πέρα από πωλήσεις, έχουν υπάρξει και μισθώσεις εκκλησιαστικών ακινήτων σε πολίτες τρίτων χωρών, αφήνοντας υπαινιγμούς ακόμη και για Τούρκους. Όπως σημείωσε, σε μια παραμεθόρια περιοχή το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή οικονομική συναλλαγή.
Το παράδοξο είναι ότι η αφετηρία είναι κοινή: όλοι αναγνωρίζουν το δημογραφικό πρόβλημα, την εγκατάλειψη και την ανάγκη χαρτογράφησης των αγοραπωλησιών. Η σύγκρουση ξεσπά στον τρόπο με τον οποίο αυτά τα ζητήματα μεταφέρονται και φορτίζονται στον δημόσιο λόγο.
Για να γίνει αντιληπτό γιατί η αντιπαράθεση λαμβάνει διαστάσεις «εμφυλίου», πρέπει να ανατρέξει κανείς στα γεγονότα που προηγήθηκαν στην πόλη το προηγούμενο διάστημα. Η Αλεξανδρούπολη ζει διαχρονικά με τη γεωπολιτική πίεση: αποτελεί κόμβο για το ΝΑΤΟ, την ενέργεια και τη στρατιωτική κινητικότητα, ενώ παραμένει περιοχή όπου η συζήτηση για τη μειονότητα και τη σχέση με την Τουρκία είναι διαρκώς ευαίσθητη.
Αυτό το υπόβαθρο φόρτισε ακόμη περισσότερο τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 19 Δεκεμβρίου 2025. Μια συζήτηση για αγορές ακινήτων εξελίχθηκε σε σκληρή πολιτική αντιπαράθεση, με κατηγορίες για διχαστικό λόγο και έλλειψη τεκμηρίωσης.
Ο δήμαρχος Γιάννης Ζαμπούκης επανέφερε το αφήγημα του «αθόρυβου εποικισμού» της Θράκης, κάνοντας λόγο για συστηματικές αγορές ακινήτων από εταιρείες και φυσικά πρόσωπα ξένης προέλευσης και για αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης σε συνθήκες δημογραφικής συρρίκνωσης. Ταυτόχρονα, άφησε αιχμές για τον προκάτοχό του και τις διεθνείς αδελφοποιήσεις που είχαν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν.
Η συζήτηση πήρε ακόμη πιο έντονη τροπή όταν το ίδιο αφήγημα συνδέθηκε με τον χώρο της δημόσιας υγείας, με αναφορές σε «ιατρικό εποικισμό» στα νοσοκομεία της περιοχής. Η αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα, κατηγορώντας τον δήμαρχο ότι δεν παρουσίασε επαρκή και ελέγξιμα στοιχεία για τόσο βαριές γενικεύσεις.
Παρεμβάσεις έγιναν και από τον Πάρη Παπαδάκη, ο οποίος άσκησε πίεση στον δήμαρχο, επισημαίνοντας ότι, αν πράγματι υπάρχει τέτοιο ζήτημα, θα έπρεπε να έχει κινηθεί θεσμικά και όχι σε επίπεδο επικοινωνίας.
Στο παρασκήνιο, στην τοπική κοινωνία διακινούνται σενάρια για ενδεχόμενη υποψηφιότητα του Παπαδάκη στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές απέναντι στον Γιάννη Ζαμπούκη, κάτι που, κατά πολλούς, εξηγεί την ένταση και τη διάρκεια της σύγκρουσης. Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε και εκτός του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο πρώην δήμαρχος Βαγγέλης Λαμπάκης κατηγόρησε τον νυν δήμαρχο για συκοφαντία, υπενθυμίζοντας ότι όλες οι διεθνείς επαφές του δήμου είχαν πραγματοποιηθεί νόμιμα και με άδειες των αρμόδιων υπουργείων.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο εκδότης της «Γνώμης», Γιάννης Λασκαράκης, ο οποίος προειδοποίησε ότι η στοχοποίηση μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών είναι νομικά επικίνδυνη και γεωπολιτικά επιζήμια.
Σε μια πόλη στρατηγικής σημασίας, όπου κάθε λέξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος, ο δημόσιος λόγος ξεπερνά τα όρια μιας απλής πολιτικής αντιπαράθεσης. Και στην Αλεξανδρούπολη, αυτή η σύγκρουση έχει ανοίξει έναν εσωτερικό «εμφύλιο» με επιπτώσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τα στενά όρια της τοπικής πολιτικής σκηνής.