Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών η γυναίκα επανέλαβε τους ισχυρισμούς της ότι το 2022 μεταφέρθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας από δύο αστυνομικούς και στη συνέχεια υπέστη βιασμό, εξηγώντας πως δεν επιχείρησε να διαφύγει καθώς, όπως ανέφερε, «πάγωσε».
Η καταγγέλλουσα ανέφερε στην κατάθεσή της ότι προσέγγισε τους αστυνομικούς κοντά στον σταθμό του Θησείου, επιθυμώντας να ζητήσει διευκρινίσεις για ζητήματα που αφορούσαν τον εργασιακό της χώρο, κυρίως ποινικής φύσεως. Όταν, όπως είπε, οι κατηγορούμενοι της πρότειναν να μεταβεί στο Τμήμα για να συζητήσουν, εκείνη τους ακολούθησε χωρίς ενδοιασμό.
Σύμφωνα με την ίδια, κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο ΑΤ άρχισε να αισθάνεται ανησυχία και καχυποψία, φοβούμενη ότι θα τη μεταφέρουν στα αποδυτήρια, όπου – όπως κατέθεσε – δέχθηκε σεξουαλική επίθεση. «Μόλις αποχώρησε ο Φ, κάθισε δίπλα μου ο Τ και άρχισε να με φιλάει. Στην αρχή δεν αντέδρασα. Δεν ήταν αυτό που ήθελα να κάνω, δεν είχε υπάρξει κάποιο φλερτ. Ήμουν σε σοκ τον φίλησα κι εγώ για να σηκωθώ να φύγω..» ανέφερε για τους δύο κατηγορούμενους που φέρονται ως φυσικοί αυτουργοί. Στο εδώλιο βρίσκεται και τρίτος αστυνομικός, ο οποίος κατηγορείται για συνέργεια.
Η κατάθεσή της:
“Πρόεδρος: Φύγατε;
Μάρτυρας: Δεν μπόρεσα. Έβγαλε τη ζώνη του, είχε και το όπλο υπηρεσίας… Το έβαλε δίπλα μου. Εγώ φοβούμενη και επειδή ο πατέρας μου είναι βίαιος, από το σοκ που πέρασα είχα μείνει… Ήμουν παγωμένη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Έβγαλε το όπλο, το ακούμπησε δίπλα μου…
Πρόεδρος: Γιατί φοβηθήκατε;
Μάρτυρας: Φοβάμαι γενικά το ανδρικό φύλο λόγω της σχέσης με τον πατέρα μου…
Πρόεδρος: Παρόλα αυτά η επικοινωνία με το άλλο φύλο εδώ είναι φυσιολογική με τους αστυνομικούς αρχικά.. μιλήσατε, αλλάξατε τηλέφωνα… Ενώ επικαλείστε ότι δεν έχετε υγιή ψυχολογία με το άλλο φύλο, μας λέτε ότι με τους αστυνομικούς δεν δυσκολεύεστε να γνωριστείτε.
Μάρτυρας: Ήταν αστυνομικοί, ήμουν στο τμήμα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα κακό συναίσθημα.
Πρόεδρος: Σας φίλησε και ανταποκριθήκατε…
Μάρτυρας: Μετά. Στην αρχή όχι.
Πρόεδρος: Κανονικά δίνεις ένα χαστούκι και το καταγγέλλεις!
Μάρτυρας: Έχετε δίκιο. Ωστόσο εγώ…
Πρόεδρος: Είστε μέσα στο τμήμα…
Μάρτυρας: Είναι το σωστό αυτό που λέτε, αλλά από το τόσο στρες, δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω, πάγωσα, ήμουν σε ακινησία. Δεν μπορούσα να κλωτσήσω, να χτυπήσω, να δείξω ότι δεν συναινώ.
Πρόεδρος: Η συναίνεση δεν είναι πάντα λεκτική. Με τη συμπεριφορά δείχνω…
Μάρτυρας: Μα δεν υπήρχε φλερτ.
Πρόεδρος: Σας φιλά και τον φιλάτε και σεις.
Μάρτυρας: Κατέβασε το κεφάλι μου (…) …. Ήμουν σε σοκ, δεν μπορούσα να αντιδράσω, έλεγα γιατί είμαι εδώ, γιατί γίνεται αυτό. Όταν υπάρχει φλερτ, υπάρχει ερώτηση… Σαν άμυνα μόνο κοκάλωσα. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ, έτρεμαν τα χέρια μου τα πόδια μου. (…) Μετά με άρπαξε με σήκωσε, με βάζει πάνω στο τραπέζι, μου σηκώνει τη φούστα… Εγώ φώναξα γιατί πόνεσα, μου λέει μη φωνάζεις. Είχα κλειστά τα μάτια και έλεγα πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο που ζω;
Πρόεδρος: Σας κρατούσε το στόμα με τα χέρια;
Μάρτυρας: Όχι. Όμως ήμουν μπρούμυτα, ήμουν ακινητοποιημένη.
Πρόεδρος: Είχε πέσει πάνω σας;
Μάρτυρας: Ήταν όρθιος. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι…
Πρόεδρος: Γιατί;
Μάρτυρας: Είχα μείνει πάγος ψυχικά. Δεν πέρασε καν από το νου μου ότι θα γίνει αυτό…. Δεν μπορούσα να το διανοηθώ”.
Κατά την κατάθεσή της, όταν εισήλθε στον χώρο ο δεύτερος κατηγορούμενος, εκείνη – όπως είπε – του ανέφερε ότι είχε δεχθεί επίθεση από τον συνάδελφό του, ωστόσο και εκείνος φέρεται να προχώρησε στις ίδιες πράξεις.
«Ενώ ζητούσα βοήθεια ξεκίνησε να κάνει το ίδιο» κατέθεσε, προσθέτοντας ότι του ξεκαθάρισε πως δεν υπήρχε συναίνεση σε όσα είχαν προηγηθεί, σημειώνοντας ότι «φάνηκε από το βλέμμα του ότι ήδη ήξερε. Και από τις πράξεις του. Ήταν συνεννοημένο σίγουρα».