Η ηθοποιός Πόπη Χριστοδούλου έφυγε πρόωρα από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της μια έντονη καλλιτεχνική πορεία που αγαπήθηκε από το κοινό, ιδιαίτερα μέσα από τους ρόλους της Ρίτσας και της Μάρθας στην επιτυχημένη κωμική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη «Στο Πάρα Πέντε». Εκεί, υποδύθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία τις οικιακές βοηθούς της Ντάλιας Χατζηαλεξάνδρου, ενώ η θεατρική της καριέρα υπήρξε εξίσου πλούσια και αναγνωρισμένη. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στον χώρο και ξεχώριζε για τη ζεστασιά και το ταλέντο της. Την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησε ο σεναριογράφος και ηθοποιός Παναγιώτης Καποδίστριας.
«Είναι από αυτές τις στιγμές που δεν μπορώ να πω τίποτα. Ποιος; Εγώ! Είναι σα να μην υπάρχουν λέξεις. Πώς διάολο μπορείς να χωρέσεις σε λίγες προτάσεις τόσα χρόνια;
Θέατρο, τηλεόραση, σκηνοθεσίες, παρέα νύχτες ατελείωτες. Γέλια, κλάματα, τσακωμοί (καυγάδες ομηρικοί) και μετά αγκαλιά. Αυτή η ζεστή ή αγκαλιά… Εκείνη που δε θες να τελειώσει… Παρέα με εκείνο το κόκκινο φουστάνι που τόσο ήθελες να φορέσεις. Και κατάφερα στο φόρεσα. Ξέρεις εσύ…
Σε ευχαριστώ για όλα όσα μοιραστήκαμε πάνω και κάτω από τη σκηνή. Καλό σου ταξίδι, Ποπάκι… Σε ευχαριστώ που υπήρξες κομμάτι της ζωής μου. Σε ευχαριστώ που υπήρξα κομμάτι της ζωής σου. Τα άλλα θα στα πω μετά. Καληνύχτα…», έγραψε συγκινημένος στην ανάρτησή του.
Τα τελευταία χρόνια, η Πόπη Χριστοδούλου είχε αφιερωθεί και στη διδασκαλία, όντας καθηγήτρια στη σχολή «Tabula Rasa», που διευθύνει ο φίλος της Παναγιώτης Καποδίστριας.
Η σχολή, σε δική της ανάρτηση, την αποχαιρέτησε γράφοντας:
«Και έρχεται ξαφνικά εκείνη η ώρα, που θα πρέπει να πεις ακόμα ένα αντίο…
Αυτή τη φορά σε μια γυναίκα που δίδασκε με πάθος υποκριτική στη σχολή για πάνω από δέκα χρόνια. Μια δασκάλα που πίστευε στους μαθητές της περισσότερο απ’ όσο πίστευαν οι ίδιοι στον εαυτό τους. Που χειροκροτούσε στις πρόβες τους για να τους δίνει δύναμη. Που ήξερε τα λόγια πριν από εκείνους και γέμιζε την αίθουσα με την ενέργειά της. Που ήξερε να λέει τη σωστή κουβέντα την κατάλληλη στιγμή.
Η Πόπη Χριστοδούλου δεν ήταν απλώς καθηγήτρια. Υπήρξε κομμάτι της ψυχής της “Tabula Rasa” για πολλά χρόνια κι έτσι θα τη θυμόμαστε.
Καλό σου ταξίδι, Πόπη…
Σε ευχαριστούμε για όλες τις όμορφες στιγμές που άφησες πίσω σου…».
