Με φόντο τις έντονες γεωπολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, αλλά και τις υποθέσεις των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε εκ νέου σφοδρή επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του.
Στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του «Ιθάκη» στην Αλεξανδρούπολη, ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε για ακόμη μία φορά τις απόψεις του γύρω από την ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας εθνικής στρατηγικής.
Εθνική πυξίδα και όχι κολλημένη βελόνα στην Ουάσινγκτον και το Βερολίνο
Ασκώντας έντονη κριτική, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη δημιουργία ενός νέου κινήματος, στο οποίο, όπως είπε, θα συμμετέχουν πολίτες από όλες τις γενιές, έχοντας ως βασικό γνώμονα μια εθνική πυξίδα. «Μια εθνική πυξίδα που να μην έχει κολλημένη τη βελόνα της στην Ουάσινγκτον και το Βερολίνο. Που να έχει σημείο αναφοράς τα εθνικά μας συμφέροντα και την Ευρώπη. Αλλά να μπορεί να κινείται και στη Δύση και στην Ανατολή. Και στον Βορρά και στον Νότο».
Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι η έννοια της εθνικής πυξίδας προϋποθέτει το θάρρος να ειπωθεί «όχι» προς τις ΗΠΑ και στη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων της χώρας, όταν οι επιλογές αυτές θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα. Όπως ανέφερε, αντίστοιχη στάση έχει τηρήσει και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας.
Κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι από τη «σωστή πλευρά της ιστορίας» στο ζήτημα της Ουκρανίας, πέρασε στην «την ισχυρή πλευρά της ιστορίας» στη Μέση Ανατολή. «Να είμαστε με τους ισχυρούς για να είμαστε ασφαλείς. Όχι με το δίκαιο, τις αξίες μας, την επιμονή στην Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης. Αλλά με τους ισχυρούς. Και μάλιστα εκχωρώντας τους λευκή επιταγή». Τόνισε ότι μια τέτοια επιλογή δεν ενισχύει την ασφάλεια, αλλά δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους, «γιατί καθιστά την Ελλάδα μέρος της εμπλοκής και στόχο. Και αποδυναμώνει καθοριστικά τις θέσεις μας στα μείζονα προβλήματα με την Τουρκία».
Αναφέρθηκε επίσης στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, αντιπαραβάλλοντας τη δική του πολιτική με την τρέχουσα. Όπως σημείωσε, «η κυβέρνησή μου δούλεψε για την αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ο στόχος μας ήταν πάντα σαφής: η οικοδόμηση αμοιβαία επωφελών σχέσεων. Όχι σχέσεων υποτέλειας και δορυφόρου – για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του Ανδρέα Παπανδρέου – που τόσο ακριβά έχουν κοστίσει στον ελληνικό λαό». Υπογράμμισε την ανάγκη ύπαρξης σαφών όρων στις συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, επισημαίνοντας: Ναι σε συμμάχους. Όχι σε προστάτες.
Σε ό,τι αφορά τη στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι σε απειλές, επεσήμανε ότι αποτελεί βασική προτεραιότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Ωστόσο, προειδοποίησε πως είναι σοβαρό λάθος, για λόγους μικροπολιτικής, η υιοθέτηση ρητορικής που οδηγεί στη στρατιωτικοποίηση του νησιού και στην παγίωση της διχοτόμησης.
Στη συνέχεια πρότεινε: Θεωρώ απαραίτητο ο Έλληνας πρωθυπουργός να ζητήσει τη σύγκληση των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου στην Κρήτη, ενδεχομένως και με εκπροσώπους από τις αραβικές χώρες και με εκπροσώπους της ναυτιλίας, να μιλήσει για τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ευρώπη και στην Μεσόγειο και να ζητήσει άμεση κατάπαυση πυρός. Αυτό πρέπει να κάνει ο κ. Μητσοτάκης, αν θέλει πραγματικά να προστατέψει την ελεύθερη ναυσιπλοία.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα οφείλει να επανέλθει σε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, διατηρώντας ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία, όπως συμβαίνει ήδη με τη Γαλλία, και ενισχύοντας τις σχέσεις της με την Κίνα, όπως πράττουν και άλλες δυτικές χώρες.
Η διαφθορά είναι κανόνας και μέθοδος διακυβέρνησης
Κλιμακώνοντας την κριτική του, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, τονίζοντας «υπάρχουν στοιχεία, υπάρχουν υπογραφές, υπάρχουν επιστολές, και είναι πολλά τα στόματα που έχουν ήδη αρχίσει να μιλάνε. Και δε θα τη γλιτώσουν χωρίς να λογοδοτήσουν οι πραγματικοί υπαίτιοι στην δικαιοσύνη. Όσο ψηλά και αν βρίσκονται. Όσος χρόνος κι αν περάσει. Ας το λάβουν υπόψην τους. Που φανερώνει ότι η διαφθορά δεν είναι εξαίρεση ή λάθος, αλλά κανόνας και μέθοδος διακυβέρνησης. Γιατί το σκάνδαλο των υποκλοπών ακολούθησε σειρά σκανδάλων. Με πιο επιφανές το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το σκάνδαλο των Κέντρων Κατάρτισης. Το σκάνδαλο των απευθείας αναθέσεων. Και εσχάτως το σκάνδαλο της συμβουλευτικών εταιριών. Που όλα μαζί στη σειρά διαμορφώνουν την αίσθηση ότι η χώρα κυβερνάται με όρους μαφίας».
Στάθηκε, ακόμη, στο ζήτημα των συμβάσεων με εταιρείες συμβούλων, το οποίο – όπως είπε – δημιουργεί έντονη πίεση στην κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα. «Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα μόνο στοιχείο, πολύ ενδεικτικό: Μια πρόχειρη σύγκριση δυο – ενδεικτικά – ετών, του 2017 επί δικής μας διακυβέρνησης, και του 2025. Σύνολο συμβάσεων με εταιρείες συμβούλων το 2017: 90, με απευθείας αναθέσεις μηδέν. Συνολική ετήσια δαπάνη για συμβουλευτικές υπηρεσίες 3,5 εκατομμύρια ευρώ. Σύνολο συμβάσεων το 2025: 613, εκ των οποίων με απευθείας αναθέσεις 403. Συνολική ετήσια δαπάνη 585 εκατομμύρια ευρώ. Από τα 3,5 στα 585 εκατομύρια. Αύξηση μόνο 167 φορές. Μέσα μόνο σε τρείς μήνες μοιράσανε 200 εκατομμύρια σε συμβουλευτικές. Και σε συμβάσεις τεχνικής υποστήριξης για έργα του Ταμείου Ανάκαμψης λίγους μήνες πριν λήξει η προγραμματική περίοδος. Αν αυτό δεν είναι διαφθορά, κλοπή, ληστεία, πλουτισμός με όρους συμμορίας, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους» είπε με νόημα.
Σταθερότητα με σκάνδαλα και διαφθορά δεν μπορεί να υπάρξει
Ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να αντικρούσει το κυβερνητικό αφήγημα περί σταθερότητας, επισημαίνοντας: «σταθερότητα με μια κυβέρνηση διάτρητη από τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, την ώρα που η κοινωνία στενάζει από το υπερβολικά υψηλό κόστος ζωής, επίσης δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια κυβέρνηση που έκανε λάθη. Μιλάμε για μια κυβέρνηση που έχει ταυτίσει το όνομά της με το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης: Το σκάνδαλο των υποκλοπών. Που δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν ένας οργανωμένος μηχανισμός».
Πατριωτισμός με όρους ευθύνης και αλληλεγγύης
Ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε ότι μέσα από τις περιοδείες του και την επαφή με τους πολίτες διαπιστώνει πως υπάρχει «ανάγκη για κάτι νέο. Ένα νέο ξεκίνημα που βάζει στο επίκεντρο την κοινωνική δικαιοσύνη. τη μείωση των ανισοτήτων και την αποκατάσταση του αισθήματος δικαιοσύνης στην κοινωνία. Τον πατριωτισμό με όρους ευθύνης και αλληλεγγύης. Με σταθερή εθνική πυξίδα. Και πάνω απ’ όλα με εντιμότητα».
Παράλληλα, περιέγραψε το περίγραμμα του εγχειρήματος που προωθεί, επισημαίνοντας: «Μέσα από τις διεργασίες της ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης, γεννιέται κάτι βαθύτερο. Ένα νέο κίνημα. Που χτίζεται με συμμετοχή νέων και παλιών. Με ανθρώπους χωρίς πολιτικό παρελθόν. Αλλά και άλλους με πολιτική εμπειρία και γνώση. Με όλες τις γενιές να δηλώνουν το παρόν. Τη γενιά του Πολυτεχνείου, της Μεταπολίτευσης, τους Μιλένιαλς αλλά και την Gen Z, τη νέα γενιά. Κι αυτή η συμμετοχή έχει ένα χαρακτήρα αυθόρμητο. Με αυτοοργάνωση. Με όρους προσφοράς».
