Με 73 ψήφους υπέρ και 41 κατά εγκρίθηκε την Κυριακή από την Κεντρική Επιτροπή της Νέας Αριστεράς η εισήγηση που είχε παρουσιαστεί στο σώμα το Σάββατο.
Τρία μέλη επέλεξαν να ψηφίσουν λευκό.
Το αποτέλεσμα αυτό αντικατοπτρίζει τις ισορροπίες εντός του οργάνου, αναδεικνύοντας παράλληλα ότι, παρά τη σαφή πλειοψηφία, υπάρχει μια σημαντική μειοψηφική τάση που εκφράζει διαφωνίες σε βασικές πολιτικές επιλογές.
Το κείμενο της εισήγησης:
“1. Η πολιτική συγκυρία
Εδώ και έναν μήνα, η ανθρωπότητα έχει βυθιστεί σε έναν παράνομο και αδιανόητο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, που έχει πλέον εξελιχθεί σε μία γενικευμένη πολεμική σύρραξη από την Ανατολική Μεσόγειο ως τον Περσικό Κόλπο. Παράλληλα εξελίσσεται η στρατιωτική εισβολή του Ισραήλ στο Νότιο Λίβανο, προκαλώντας χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες.
Η επίθεση Τραμπ- Νετανιάχου στο Ιράν δεν είχε στόχο ούτε τα πυρηνικά, ούτε την αλλαγή ηγεσίας και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στο Ιράν. Αφορά το εμμονικό σχέδιο του Ισραήλ να καταστρέψει το Ιράν, ώστε αυτό να γίνει κράτος-παρίας και ει δυνατόν να διασπαστεί σε πολλά κομμάτια. Το Ισραήλ θέλει να γίνει ο τοποτηρητής των ΗΠΑ, ως περιφερειακή υπερδύναμη στην περιοχή και να ελέγχει τις χώρες του Κόλπου και τα ενεργειακά τους αποθέματα. Ταυτόχρονα, μέσω ενός ισχυρότατου Ισραήλ, ο Τράμπ θέλει να ελέγξει όλες τις ενεργειακές πηγές της περιοχής και να δημιουργήσει πρόβλημα στην ενεργειακή και εμπορική στρατηγική της Κίνας. Μετά λοιπόν, το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Ν. Μαδούρο κατά παράβαση κάθε διεθνούς νομιμότητας και τους βομβαρδισμούς στη Νιγηρία, ο Τράμπ, μέσω του Περσικού Κόλπου, προσπαθεί να ελέγξει τα παγκόσμια αποθέματα ενέργειας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο και να αποκόψει την Κίνα από αυτά.
Οι Ιρανοί αυτή τη φορά, όμως, ήταν προετοιμασμένοι για την «μάχη όλων των μαχών», ακόμα και αν υποστούν σημαντικές καταστροφές. Ελέγχουν τα Στενά του Ορμούζ, έχουν εξελιγμένα συστήματα ώστε να διαπερνούν τον ισραηλινό Iron Dome με τους πυραύλους τους και να προκαλούν ζημιές σε αμερικανικές βάσεις στην περιοχή του Κόλπου, αλλά και στις ενεργειακές υποδομές των υπολοίπων χωρών του Περσικού Κόλπου. Το σχέδιο των Ιρανών, να διεθνοποιήσουν τον πόλεμο μέσα από το σπάσιμο της αλυσίδας παραγωγής (ενέργεια, λιπάσματα, πρώτες ύλες υψηλής τεχνολογίας) έφερε την μεγαλύτερη ιστορικά ενεργειακή κρίση σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Τραμπ έχει παγιδευτεί σε συνεχείς αντιφάσεις αφού στερείται σχεδίου απεμπλοκής χωρίς την αποδοχή της ήττας, ενώ οδεύουμε στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.
Η Ευρώπη της αδύναμης ανάπτυξης βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πολέμους (Ουκρανία, Ιράν) και μιας απειλής του Τραμπ για την Γροιλανδία. Οι παλινωδίες της ΕΕ σε σχέση με τον πόλεμο στο Ιράν αποδεικνύουν την στρατηγική της αμηχανία: Από την μία θέλουν να ευθυγραμμιστούν με τα σχέδια Τραμπ στο πλαίσιο υλοποίησης του στρατηγικού σχεδίου για μία πολεμική οικονομία στην Ευρώπη, από την άλλη συνειδητοποιούν ότι μία ακόμη ενεργειακή κρίση θα είναι πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη πολιτικά στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών χωρών.
Η Ελλάδα αποτελεί κομβικό γεωπολιτικό σημείο για όλους τους εμπλεκόμενους στους πολέμους. Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική έχει μετατραπεί σε πλήρως μονομερή, με στάση υποταγής απέναντι στον Τραμπ και τον Νετανιάχου. Σε τέτοιο βαθμό που ξεπερνά ακόμη και τη Μελόνι, η οποία θεωρείται πρότυπο της αμερικανικής alt right και του Τραμπ.
Αν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες, από τον Σάντσεθ έως τον Μερτς, επιχείρησαν να κρατήσουν αποστάσεις από τον πόλεμο Τραμπ-Νετανιάχου, δεν συμβαίνει το ίδιο με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οι κινήσεις της κυβέρνησης, τόσο σε επίπεδο δηλώσεων όσο και μέσω της ενεργούς εμπλοκής της χώρας με αποστολή δυνάμεων στο εξωτερικό, τη λειτουργία της βάσης στη Σούδα και τη συμμετοχή της ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, δημιουργούν κινδύνους για τη χώρα. Η Ελλάδα κινδυνεύει να καταστεί μέρος του προβλήματος, λόγω της στάσης της απέναντι στον Τραμπ και τον Νετανιάχου.
Οι οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου εκτιμάται ότι θα είναι ιδιαίτερα σοβαρές για τα δύο τρίτα της κοινωνίας και θα διαρκέσουν τουλάχιστον δύο χρόνια, ανάλογα με την εξέλιξη της σύγκρουσης. Οι χώρες με υψηλό χρέος και εξάρτηση από τα καύσιμα του Κόλπου αναμένεται να πληγούν περισσότερο.
Χώρες που βασίζονται στην κατανάλωση και στον τουρισμό θα επηρεαστούν εντονότερα. Η μείωση της ανάπτυξης θεωρείται δεδομένη, ενώ το μέγεθός της θα εξαρτηθεί από το βάθος των επιπτώσεων. Προβλέπεται αύξηση επιτοκίων, άνοδος του κόστους στέγασης και περαιτέρω πίεση στα νοικοκυριά. Η αύξηση του πληθωρισμού και η τάση ύφεσης επεκτείνονται σε Ευρώπη και ΗΠΑ, με την Ελλάδα να αναμένεται να επηρεαστεί δυσανάλογα.
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια Ελλάδα όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το κατά κεφαλήν εισόδημα παραμένει από τα χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο 68% του μέσου όρου. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι περίπου 2.880.000 πολίτες βρίσκονται κοντά στο όριο της φτώχειας, καταδεικνύοντας την πραγματική εικόνα της οικονομίας.
Ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ μικτά, η οποία χαρακτηρίζεται ανεπαρκής για την κάλυψη του αυξημένου κόστους ζωής. Το πρόβλημα εντοπίζεται στη συνολική οικονομική πολιτική, που οδηγεί σε συνεχή φτωχοποίηση. Η Νέα Αριστερά ζητά ουσιαστικές αυξήσεις μισθών και επαναφορά συλλογικών συμβάσεων.
Τα μέτρα για την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια θεωρούνται ότι ευνοούν τα ενεργειακά καρτέλ, ενώ τα επιδόματα χαρακτηρίζονται ως ενίσχυση της ακρίβειας. Ζητείται επιβολή πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και μείωση της έμμεσης φορολογίας.
Παράλληλα, γίνεται λόγος για επιδείνωση της δημοκρατίας, με αναφορές σε εκθέσεις διεθνών οργανισμών που καταγράφουν φαινόμενα αυταρχισμού και περιορισμού ελευθεριών. Ειδική αναφορά γίνεται στο σκάνδαλο των υποκλοπών, ενώ επισημαίνεται και η έναρξη της δίκης για τα Τέμπη χωρίς πολιτικά πρόσωπα στο εδώλιο.
- Η κατάσταση του πολιτικού τοπίου
Το πολιτικό σκηνικό παραμένει σταθερό, με τη Νέα Δημοκρατία να διατηρεί δημοσκοπική κυριαρχία, παρά τη φθορά και τη δυσαρέσκεια. Η κυβέρνηση επενδύει στην ένταση για να εμφανιστεί ως παράγοντας σταθερότητας.
Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί, σύμφωνα με την εισήγηση, δεξιόστροφη πορεία, χωρίς σαφή εναλλακτική πρόταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να κινείται προς συνεργασία με τον Α. Τσίπρα, ενώ το ΚΚΕ κατηγορείται για απομονωτική στάση.
Η Πλεύση Ελευθερίας χαρακτηρίζεται ότι υιοθετεί αντιπολιτική ρητορική, ενώ αναφορά γίνεται και σε πιθανά νέα πολιτικά σχήματα.
- Η Νέα Αριστερά – Μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο και εκλογική ετοιμότητα
Η εισήγηση εκτιμά ότι οι εκλογές ενδέχεται να διεξαχθούν νωρίτερα από το 2027, λόγω διεθνών εξελίξεων και οικονομικών πιέσεων.
Επισημαίνεται ότι τα δημοσκοπικά ποσοστά της Νέας Αριστεράς παραμένουν χαμηλά, γεγονός που απαιτεί αναπροσαρμογή στρατηγικής.
Το κόμμα καλείται να ενισχύσει την παρουσία του, να αποσαφηνίσει το πολιτικό του στίγμα και να επικεντρωθεί στην ανασύνθεση της Αριστεράς, με στόχο τη δημιουργία ενός ενωτικού πόλου με αριστερό πρόσημο.”
