Μπορούν τα ζυμαρικά να αποτελούν μέρος μιας διατροφής απώλειας βάρους;

Τα ζυμαρικά είναι από τα πρώτα τρόφιμα που αρκετοί σκέφτονται να περιορίσουν όταν θέλουν να χάσουν βάρος. Η λογική συνήθως είναι απλή: «έχουν πολλούς υδατάνθρακες, άρα παχαίνουν».

Στην πράξη, όμως, η απώλεια σωματικού λίπους δεν απαιτεί να αφαιρέσουμε τα ζυμαρικά από τη διατροφή μας. Αυτό που χρειάζεται σε βάθος χρόνου είναι να προσλαμβάνουμε λιγότερη ενέργεια από όση καταναλώνουμε, μέσα από ένα διατροφικό μοντέλο που μπορούμε πραγματικά να διατηρήσουμε.

Και τα ζυμαρικά μπορούν να χωρέσουν πολύ άνετα σε αυτό.

Το σημαντικό είναι να ξεχωρίσουμε τα ίδια τα ζυμαρικά από το πιάτο ζυμαρικών που δημιουργούμε γύρω τους.

Τα ζυμαρικά δεν προκαλούν από μόνα τους αύξηση βάρους

Κανένα μεμονωμένο τρόφιμο δεν έχει τη μοναδική ιδιότητα να δημιουργεί ή να εμποδίζει την απώλεια λίπους.

Αν σε βάθος χρόνου προσλαμβάνουμε περισσότερη ενέργεια από αυτή που χρειαζόμαστε, το βάρος τείνει να αυξάνεται. Αν δημιουργείται ένα βιώσιμο ενεργειακό έλλειμμα, μπορεί να μειωθεί.

Αυτό μπορεί να συμβεί με μια διατροφή που περιέχει ψωμί, πατάτες, ρύζι και ζυμαρικά.

Μάλιστα, ερευνητικά δεδομένα δεν υποστηρίζουν την ιδέα ότι η κατανάλωση ζυμαρικών στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση βάρους.

Το λάθος λοιπόν είναι να ταυτίζουμε τους υδατάνθρακες με την αύξηση του σωματικού λίπους.

Το πρόβλημα συχνά είναι το μέγεθος του πιάτου

Υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα σε μια λογική μερίδα ζυμαρικών που αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου γεύματος και σε ένα τεράστιο πιάτο στο οποίο τα μακαρόνια αποτελούν σχεδόν το μοναδικό συστατικό.

Για αρκετούς ενήλικες, περίπου 70–90 γραμμάρια ξηρών ζυμαρικών μπορούν να αποτελέσουν μια πρακτική αφετηρία για ένα κύριο γεύμα.

Αυτό δεν είναι «ιδανική μερίδα» για όλους. Κάποιος με υψηλές ενεργειακές ανάγκες ή έντονη σωματική δραστηριότητα μπορεί να χρειάζεται περισσότερο, ενώ κάποιος άλλος λιγότερο.

Το σημαντικό είναι να μη θεωρούμε ότι επειδή τα ζυμαρικά είναι μέρος ενός προγράμματος απώλειας βάρους πρέπει να φάμε μια συμβολική ποσότητα και να σηκωθούμε πεινασμένοι από το τραπέζι.

Φτιάξτε ένα πιάτο ζυμαρικών που πραγματικά χορταίνει

Ένα από τα συχνότερα λάθη που βλέπω είναι το εξής:

Κάποιος προσπαθεί να χάσει βάρος και τρώει μια μικρή ποσότητα μακαρόνια με λίγη σάλτσα ντομάτας. Το γεύμα περιέχει κυρίως υδατάνθρακες, ελάχιστη πρωτεΐνη και λίγα λαχανικά.

Δύο ώρες αργότερα πεινάει ξανά.

Η λύση δεν είναι απαραίτητα να αφαιρέσουμε τα ζυμαρικά. Είναι να χτίσουμε καλύτερα το γεύμα.

Χρησιμοποιήστε τη φόρμουλα:

ζυμαρικά + ουσιαστική πηγή πρωτεΐνης + λαχανικά + ελεγχόμενη ποσότητα καλού λίπους.

Για παράδειγμα:

Έτσι αυξάνουμε τον όγκο, την πρωτεΐνη και τις φυτικές ίνες του γεύματος χωρίς να χρειάζεται να γεμίσουμε ολόκληρο το πιάτο με μακαρόνια.

Προσοχή σε αυτά που προσθέτουμε

Τα απλά βρασμένα ζυμαρικά δεν είναι ιδιαίτερα πλούσια σε λίπος.

Το τελικό πιάτο όμως μπορεί εύκολα να γίνει πολύ ενεργειακά πυκνό.

Σκεφτείτε μια μακαρονάδα με:

μεγάλη ποσότητα ελαιόλαδου, κρέμα γάλακτος, αρκετό τυρί, μπέικον και επιπλέον ψωμί.

Δεν «φταίνε» τα μακαρόνια. Έχουμε απλώς δημιουργήσει ένα γεύμα με πολύ μεγαλύτερη συνολική ενεργειακή αξία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το ελαιόλαδο ή το τυρί πρέπει να εξαφανιστούν. Σημαίνει ότι σε μια περίοδο απώλειας βάρους αξίζει να τα χρησιμοποιούμε συνειδητά.

Μία κουταλιά ελαιόλαδο αντί για ελεύθερο ρίξιμο από το μπουκάλι και λίγο τριμμένο τυρί αντί για ένα παχύ στρώμα μπορούν να κάνουν αισθητή διαφορά χωρίς να χαλάσουν το γεύμα.

Ζυμαρικά ολικής ή λευκά;

Τα ζυμαρικά ολικής άλεσης έχουν το πλεονέκτημα ότι περιέχουν περισσότερες φυτικές ίνες.

Αυτό μπορεί να βοηθήσει κάποιον να καλύψει ευκολότερα τις ημερήσιες ανάγκες του και, ανάλογα με το συνολικό γεύμα, να συμβάλει στον κορεσμό.

Δεν υπάρχει όμως λόγος να θεωρούμε ότι μόνο τα ολικής «επιτρέπονται» στην απώλεια βάρους.

Τα κλασικά ζυμαρικά από σκληρό σιτάρι έχουν μια ιδιαίτερα συμπαγή δομή, η οποία επιβραδύνει την πέψη του αμύλου συγκριτικά με αρκετά άλλα επεξεργασμένα αμυλούχα τρόφιμα.

Αν σας αρέσουν τα ολικής, χρησιμοποιήστε τα συχνά. Αν προτιμάτε τα λευκά, μπορείτε να τα κρατήσετε και να πάρετε τις φυτικές σας ίνες από λαχανικά, φρούτα, όσπρια και άλλα δημητριακά ολικής.

Έχει νόημα να τα μαγειρεύουμε al dente;

Ναι, χωρίς όμως να περιμένουμε θαύματα.

Όταν τα ζυμαρικά μαγειρεύονται al dente, διατηρούν καλύτερα τη συμπαγή δομή τους και το άμυλο δεν ζελατινοποιείται στον ίδιο βαθμό με τα πολύ παραβρασμένα ζυμαρικά.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πιο αργή πέψη και χαμηλότερη μεταγευματική γλυκαιμική απόκριση.

Δεν αλλάζει όμως δραματικά τις θερμίδες τους.

Το al dente είναι μια χρήσιμη λεπτομέρεια. Η μερίδα και η σύνθεση του γεύματος είναι σημαντικότερες.

Ένα παράδειγμα που δείχνει τη διαφορά

Ας πάρουμε δύο γεύματα με ζυμαρικά.

ΓεύμαΠρακτική αξιολόγηση
Πολύ μεγάλη μερίδα μακαρόνια + κρέμα γάλακτος + πολύ τυρίΥψηλή ενεργειακή πυκνότητα, λίγα λαχανικά
Μέτρια μερίδα ζυμαρικών + κοτόπουλο + μανιτάρια + κολοκυθάκια + σάλτσα ντομάταςΠερισσότερη πρωτεΐνη και λαχανικά, καλύτερος όγκος γεύματος
Ζυμαρικά + φακές + ντομάτα + πιπεριά + λίγο ελαιόλαδοΦυτική πρωτεΐνη και αρκετές φυτικές ίνες
Σαλάτα ζυμαρικών + τόνος + λαχανικά + dressing γιαουρτιούΕύκολο πλήρες γεύμα για γραφείο

Δεν χρειάζεται η μακαρονάδα «διαίτης» να είναι άνοστη. Χρειάζεται απλώς διαφορετικές αναλογίες.

Μπορούμε να τρώμε ζυμαρικά το βράδυ;

Φυσικά.

Το σώμα δεν μετατρέπει αυτομάτως τους υδατάνθρακες σε λίπος επειδή το ρολόι πέρασε κάποια συγκεκριμένη ώρα.

Για την απώλεια βάρους έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία η συνολική ενεργειακή πρόσληψη μέσα στην ημέρα και σε βάθος χρόνου.

Αν ένα πιάτο ζυμαρικών το βράδυ σας βολεύει και σας χορταίνει, μπορεί να αποτελεί μέρος του προγράμματός σας.

Το ίδιο ισχύει και για το μεσημέρι.

Τι γίνεται με τα «cheat meals»;

Δεν χρειάζεται να περιμένετε το Σαββατοκύριακο για να «επιτραπεί» μια μακαρονάδα.

Αυτή η λογική συχνά δημιουργεί έναν κύκλο υπερβολικού περιορισμού τις καθημερινές και υπερκατανάλωσης όταν το τρόφιμο τελικά επιτραπεί.

Είναι συνήθως πιο πρακτικό να εντάξουμε τα αγαπημένα μας τρόφιμα σε λογικές ποσότητες μέσα στην εβδομάδα.

Έτσι τα ζυμαρικά σταματούν να είναι «απαγορευμένο φαγητό» και γίνονται απλώς ένα ακόμη γεύμα.

Τρία πιάτα για αυτή την εβδομάδα

Αν προσπαθείτε να χάσετε βάρος αλλά αγαπάτε τα ζυμαρικά, δοκιμάστε:

Δευτέρα: 80 γρ. spaghetti, τόνος, σάλτσα ντομάτας, κολοκυθάκια και λίγη παρμεζάνα.

Τετάρτη: πένες ολικής, κοτόπουλο, μανιτάρια, πιπεριές και μία μετρημένη ποσότητα ελαιόλαδου.

Σάββατο: κλασική μακαρονάδα με κιμά, αλλά γεμίστε περίπου το μισό πιάτο με σαλάτα αντί να συνοδεύσετε τα μακαρόνια με επιπλέον ψωμί.

Οι ποσότητες φυσικά προσαρμόζονται στις ανάγκες σας.

Το καλύτερο πρόγραμμα απώλειας βάρους είναι αυτό που μπορείτε να συνεχίσετε

Ένα πρόγραμμα που απαιτεί να εγκαταλείψετε ψωμί, ρύζι, πατάτες και ζυμαρικά μπορεί να δημιουργήσει γρήγορα μια εντυπωσιακή αίσθηση «πειθαρχίας». Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητο ή ότι θα είναι βιώσιμο.

Αν αγαπάτε τα ζυμαρικά, υπάρχει σημαντικό πλεονέκτημα στο να μάθετε πώς να τα τρώτε μέσα στη διατροφή που θέλετε να διατηρήσετε και μετά την απώλεια βάρους.

Κρατήστε λοιπόν τέσσερα πράγματα: λογική μερίδα, αρκετή πρωτεΐνη, πολλά λαχανικά και προσοχή στις πολύ ενεργειακά πυκνές σάλτσες και προσθήκες.

Ένα πιάτο ζυμαρικών δεν ακυρώνει την προσπάθεια απώλειας βάρους. Αντιθέτως, όταν είναι σωστά οργανωμένο και πραγματικά απολαυστικό, μπορεί να κάνει τη συνολική διατροφή πιο εύκολη να διατηρηθεί — και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από το να κυνηγάμε μια διατροφή χωρίς υδατάνθρακες.

Exit mobile version