Δύο παιχνίδια, δύο κόσμοι, δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες. Σκάκι και πόκερ, παιχνίδια που φαινομενικά μοιάζουν να έχουν μεγάλες διαφορές, όμως είναι αλήθεια ότι τα κοινά στοιχεία τους είναι πολλά. Το σκάκι δείχνει πολύπλοκο και παίζεται σε ένα απόλυτα ήσυχο περιβάλλον, με μόνο δύο αντιπάλους σε κάθε σετ. Το πόκερ φαίνεται λιγότερο δαιδαλώδες και διεξάγεται σε μεγάλες αίθουσες, με φασαρία στον περιβάλλοντα χώρο και σίγουρα στο τραπέζι δεν κάθονται ποτέ μόνο δύο. Κι όμως, τα δύο παιχνίδια που έχουν κάνει πάταγο, το καθένα με τον τρόπο του, δεν είναι τόσο διαφορετικά όσο νομίζουμε.
Το ίδιο νομίζουν και οι παίκτες του σκακιού, που πολλές φορές δεν διστάζουν να αφήσουν στην άκρη το άθλημά τους και να γίνουν ερασιτέχνες ή ακόμη και επαγγελματίες παίκτες του πόκερ. Πολλά τα παραδείγματα των παικτών που έχουν κάνει τη μετάβαση, αλλά μερικά από αυτά είναι υπερβολικά τρανταχτά για να περάσουν απαρατήρητα. Πρώτος και καλύτερος ο Μάγκνους Κάρλσεν, ο παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι, που πριν από μερικούς μήνες αποφάσισε να δοκιμάσει τις ικανότητές του στο πόκερ. Ο νορβηγός είναι γνωστός για το ότι προτιμάει τη χορτοφαγική διατροφή και για το ότι… έχει κερδίσει κάθε τίτλο που υπάρχει στον πλανήτη. Επέλεξε λοιπόν πόκερ καθώς θεωρεί ότι του ταιριάζει σαν σπορ για μία νέα καριέρα.
Κάπως έτσι ξεκίνησε, άλλωστε, μία άλλη πρωταθλήτρια σκακιού, η Τζένιφερ Σαχάντε. Αφού κατέκτησε δύο φορές τον τίτλο στην Αμερική, η Σαχάντε επέλεξε να καθίσει στο πράσινο τραπέζι του πόκερ και κατέληξε να γίνει επαγγελματίας. Γιατί όμως τόσοι πολλοί κορυφαίοι πρωταθλητές επιλέγουν αυτό το παιχνίδι; Το πόκερ δεν είναι απλώς μερικά χαρτιά με αριθμούς και σύμβολα, αλλά αποτελεί ένα παιχνίδι ικανοτήτων που περιλαμβάνει ανθρώπινη ψυχολογία, κατανόηση των κανόνων και των χεριών που επικρατούν πάνω στο πράσινο τραπέζι, καθώς και λήψη σημαντικών αποφάσεων μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Κάπως έτσι άλλωστε κατάφερε να κυριαρχήσει στις ΗΠΑ, όταν μεταφέρθηκε στις αρχές του 1800 από την Ευρώπη. Τότε δεν είχε ακόμη το σημερινό του όνομα, αφού το πόκερ αποτελεί έναν συνδυασμό της γαλλικής πόκας και του γερμανικού πόχεν.
Όταν πήρε τη σημερινή του μορφή, έγινε η νούμερο 1 διασκέδαση στα ποταμόπλοια του Μισισιπή, πριν κατακτήσει όλη την ήπειρο στις αρχές του 1900. Δύο σημεία της ιστορίας ήταν όμως εκείνα που το εκτόξευσαν: όταν άρχισε η τηλεοπτική μετάδοση των κορυφαίων τουρνουά από το Λας Βέγκας περίπου στα μέσα του 1970 και όταν με τη νέα χιλιετία μπήκε σε κάθε σπίτι, χάρη στον συνδυασμό του internet και των κινητών τηλεφώνων. Όλες οι αποστάσεις εκμηδενίστηκαν, ο παίκτης δεν χρειάζεται να προετοιμαστεί για κάτι άλλο εκτός από το παιχνίδι του και το πόκερ απευθύνθηκε έτσι σε μεγαλύτερο κοινό. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: γιατί οι σκακιστές μεταπηδούν στο πράσινο τραπέζι;
Ο βασικότερος λόγος, που ίσως ο καθένας μας μπορεί να υποθέσει, είναι το τρόπαιο. Παρότι, οι παίκτες μπορούν να βρουν αξιόλογα και μεγάλα τουρνουά και στα δύο παιχνίδια, η συχνότητα των διοργανώσεών τους, η πρόσβαση και, κυρίως, τα έπαθλα που μπορεί κάποιος να κερδίσει, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό. Στο πόκερ, οι παίκτες έχουν την ευκαιρία να παίρνουν μέρος σχεδόν καθημερινά σε διάφορα μικρά ή μεγάλα τουρνουά και να διεκδικούν ποσά που φτάνουν πολλά εκατομμύρια, σε αντίθεση με το σκάκι που τα έπαθλα είναι πολύ πιο μικρά και τα τουρνουά πιο αραιά.
Επιπλέον, ένας σκακιστής μπορεί να χρησιμοποιήσει τις ικανότητές του και την εμπειρία, που του έχει χαρίσει το παιχνίδι, προς όφελός του. Συνδυασμοί που κερδίζουν, πολύπλοκη στρατηγική και αναλυτική σκέψη είναι λίγα από τα στοιχεία που απαιτεί το σκάκι και που εάν κάποιος παίκτης καταφέρει να τα μεταφέρει στο πόκερ, θα αποκτήσει σίγουρα προβάδισμα σε σχέση με εκείνους που έχουν μηδενική σκακιστική εμπειρία.
Παρ’ όλα αυτά, το πόκερ είναι ένα από τα πιο προσβάσιμα παιχνίδια, όπου ο παίκτης μπορεί, με επίμονη εξάσκηση και μεθοδικότητα, να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης, αφού η πειθαρχία αποτελεί μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις, αλλά και ένα εξαιρετικό μέσο προς την επιτυχία. Και αυτό εξάλλου, είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα που διαθέτει ένας σκακιστής προς το πόκερ, μιας και στο σκάκι οι παίκτες είναι οπαδοί της πειθαρχίας, σε αντίθεση με τους παίκτες του πόκερ που πιθανώς να το απολαμβάνουν ως χόμπι.
