Ο Σεμπαστιέν Λεκορνί ορκίστηκε και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα πρωθυπουργού της Γαλλίας την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου, στην τελετή παράδοσης – παραλαβής στο Ματινιόν, σε μια ημέρα που η χώρα δοκιμάστηκε από τις μαζικές κινητοποιήσεις του κινήματος «Μπλοκάρουμε τα πάντα».
Ο 39χρονος πρώην υπουργός Άμυνας γίνεται ο πέμπτος πρωθυπουργός μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια, παίρνοντας τη θέση του Φρανσουά Μπαϊρού, που αποπέμφθηκε μετά την απώλεια ψήφου εμπιστοσύνης στην Εθνοσυνέλευση.
Σε σύντομη δήλωσή του στο Ματινιόν, ο Λεκορνί δεσμεύτηκε για «ρήξη στην ουσία και όχι μόνο στη μορφή», μιλώντας για δημιουργικές λύσεις σε μια Βουλή χωρίς σταθερή πλειοψηφία. «Υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στην πραγματική ζωή και την πολιτική κατάσταση… θα πετύχουμε, τίποτα δεν είναι αδύνατο», ανέφερε, τονίζοντας ως άμεση προτεραιότητα τον προϋπολογισμό του 2026 με ευρεία συναίνεση.
Η ανάληψη των καθηκόντων του συνέπεσε με διαδηλώσεις και αποκλεισμούς δρόμων σε όλη τη χώρα. Το υπουργείο Εσωτερικών έκανε λόγο για περίπου 250 συλλήψεις, την ώρα που είχαν αναπτυχθεί 80.000 αστυνομικοί για τη διατήρηση της τάξης. Τα επεισόδια με οδοφράγματα, φωτιές σε κάδους και χρήση δακρυγόνων ανέδειξαν το βάθος της κοινωνικής δυσαρέσκειας και το πολιτικό ρίσκο για το Ελιζέ.
Η επιλογή του Λεκορνί, στενού συνεργάτη του Εμανουέλ Μακρόν, θεωρείται ένδειξη συνέχειας στην κυβερνητική στρατηγική, παρά τις πιέσεις της αντιπολίτευσης για στροφή προς τα αριστερά.
Ο πρόεδρος, με μια ασυνήθιστη κίνηση για τα γαλλικά δεδομένα, ζήτησε από τον νέο πρωθυπουργό να ξεκινήσει πρώτα διαβουλεύσεις με όλα τα κόμματα για τον προϋπολογισμό και στη συνέχεια να σχηματίσει κυβέρνηση. Η στρατηγική «πρώτα ο προϋπολογισμός, μετά η σύνθεση» αποσκοπεί στη γρήγορη εξασφάλιση ψήφων για το πακέτο μέτρων προσαρμογής που έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις.
Οι προσδοκίες είναι υψηλές: ο Λεκορνί, ως υπουργός Άμυνας, είχε διαχειριστεί την ενίσχυση των στρατιωτικών δαπανών και τη στάση της Γαλλίας στον πόλεμο της Ουκρανίας, ενώ είχε συμμετάσχει και στη «μεγάλη εθνική συζήτηση» μετά τις κινητοποιήσεις των Κίτρινων Γιλέκων. Πλέον, ως πρωθυπουργός, καλείται να μετατρέψει τη «ρήξη στην ουσία» σε έναν προϋπολογισμό που να αντέχει τόσο στο κοινοβούλιο όσο και στην κοινωνία. Η ημέρα της ορκωμοσίας του έδειξε πάντως πόσο στενά είναι τα πολιτικά περιθώρια.
Το πολιτικό σκηνικό παραμένει τριχοτομημένο –με την αριστερά, το κεντρώο μπλοκ Μακρόν και την άκρα δεξιά– καθιστώντας την έγκριση του προϋπολογισμού έως τις αρχές Οκτωβρίου μια δύσκολη άσκηση ισορροπιών. Η Νέα Ανυπότακτη Γαλλία έχει ήδη προαναγγείλει πρόταση μομφής, ενώ ο Εθνικός Συναγερμός αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας υπό προϋποθέσεις για φορολογικά και δημοσιονομικά ζητήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Λεκορνί πρέπει να πείσει Σοσιαλιστές και Ρεπουμπλικάνους ότι μπορεί να επιτύχει «σταθερότητα με συμφωνίες», χωρίς να διακινδυνεύσει τη δική του πολιτική βάση.
