Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος, μιλώντας την Κυριακή (2 Νοεμβρίου) στη Βιέννη, στο European Forum of Left, Green and Progressive Forces, τόνισε ότι «η συνεργασία των αριστερών, πράσινων και προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να αμφισβητήσει το σημερινό καπιταλιστικό σύστημα και να οδηγήσει σε κοινωνικούς και οικονομικούς μετασχηματισμούς σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο».
Ο Σωκράτης Φάμελλος υπογράμμισε πως οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις οφείλουν να ενωθούν «για να αντιμετωπίσουν τη λιτότητα, τη διαφθορά, την ανισότητα και την άνοδο της ακροδεξιάς». Όπως είπε, μια «συνεκτική και θαρραλέα Αριστερά», με θεμέλια στις δημοκρατικές, φεμινιστικές και οικολογικές αξίες, μπορεί να εμπνεύσει τη νέα γενιά και να οδηγήσει σε ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές.
Στην ομιλία του αναλυτικά ανέφερε:
«Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Χαίρομαι ιδιαίτερα που συμμετέχω στην 9η διοργάνωση του «Ευρωπαϊκού Φόρουμ των αριστερών, πράσινων και προοδευτικών δυνάμεων».
Από την έναρξή του, το 2017, το Ευρωπαϊκό Φόρουμ έχει προσφέρει ένα χώρο για συλλογική σκέψη και αναζήτηση συνθέσεων και τομέων σύγκλισης.
Σε μια εποχή βαθύτατων και ραγδαίων αλλαγών, όπου
- η ειρήνη και η δημοκρατία απειλούνται,
- η ανθρωπιά αμφισβητείται,
- το διεθνές δίκαιο απαξιώνεται,
- η κλιματική κρίση και η απώλεια της βιοποικιλότητας επιταχύνονται,
- οι ανισότητες αυξάνονται,
η σημασία του Ευρωπαϊκού Φόρουμ είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Πρέπει να το διαφυλάξουμε και να το ενισχύσουμε ως σημαντικό εργαλείο για την ενίσχυση αυτού του απαραίτητου διαλόγου των προοδευτικών δυνάμεων, και για την προώθηση κοινών πρωτοβουλιών για μια εναλλακτική στρατηγική για την Ευρώπη.
Αντιμετωπίζουμε μια σκοτεινή εποχή με την άνοδο των ακροδεξιών δυνάμεων, την «τραμπική» πολιτική, την επανέναρξη των πολέμων και την επικράτηση της ισχύος έναντι της διπλωματίας και του διεθνούς δικαίου.
Γινόμαστε μάρτυρες της πρώτης γενοκτονίας του 21ου αιώνα – της γενοκτονίας που εκτυλίσσεται στη Λωρίδα της Γάζας.
Παρατηρούμε την πλήρη κατάρρευσης του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, όπως το οραματίστηκαν οι ιδρυτές του: ένα προπύργιο ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό. Σήμερα, και τα δύο αυτά δεινά έχουν επιστρέψει, απειλώντας τους λαούς, τη δημοκρατία και την ειρήνη.
Το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα φτάνει στα όρια του, καθώς το κέρδος για μια «εκλεκτή» μειοψηφία έχει προτεραιότητα έναντι της κοινωνικής δικαιοσύνης και της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας.
Η τεχνολογική πρόοδος εξελίσσεται μέσα σε ένα κλίμα αυξανόμενης ανισότητας και ανασφάλειας, ενώ οι παγκόσμιες δεσμεύσεις για το κλίμα και η Πράσινη Συμφωνία παραμένουν στα χαρτιά και σε μεγάλο βαθμό ανεκπλήρωτες.
Η υπερκατανάλωση και η εξάντληση των διαθέσιμων πόρων ωθούν τον πλανήτη προς μια μη αναστρέψιμη καταστροφή, πλήττοντας βίαια τους πιο ευάλωτους.
Εν μέσω αβεβαιότητας και πολιτικής αδράνειας, οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις αυστηροποιούν τον έλεγχο, υπονομεύοντας τη δημοκρατία και τροφοδοτώντας την άνοδο της ακροδεξιάς ρητορικής.
Η Αριστερά έχει ιστορικό καθήκον – όπως πάντα – να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής μας και να αγωνιστεί για την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ισότητα και την αλληλεγγύη.
Να αγωνιστεί ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις ανισότητες, την κλιματική κρίση.
Το Φόρουμ σηματοδοτεί ένα κρίσιμο βήμα προς την κατεύθυνση της επίτευξης αυτού του κοινού οράματος – ενός οράματος που οφείλουμε στις νέες μας και στους νέους μας και στις μελλοντικές γενιές.
Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Ο κόσμος διψά για ειρήνη.
Επικροτήσαμε τη συμφωνία που επετεύχθη στη Γάζα, η οποία, αν και περιορισμένη και επισφαλής, επέτρεψε την απελευθέρωση των τελευταίων ομήρων που κρατούσε η Χαμάς και εκατοντάδων Παλαιστινίων που ήταν φυλακισμένοι σε ισραηλινές φυλακές.
Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας με τον παλαιστινιακό λαό και να απαιτήσουμε τον άμεσο τερματισμό της ισραηλινής επιθετικότητας, τη διακοπή των ισραηλινών εποικισμών στη Δυτική Όχθη και την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου για μια λύση δύο κρατών και ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος εντός των συνόρων του 1967.
Η κατάσταση είναι εξίσου ανησυχητική και όσον αφορά στις πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ.
Η παράκαμψη του Συμβουλίου Ασφαλείας και της διεθνούς κοινότητας από τον Τραμπ υπογραμμίζει τους κινδύνους που ενέχει η υποστήριξη και η επιδοκιμασία των πολιτικών του από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να πιέσουν την ΕΕ να αλλάξει την προσέγγισή της, να ενισχύσει τη στρατηγική της αυτονομία και να υιοθετήσει πιο ανεξάρτητες και υπεύθυνες θέσεις:
Πρώτον, η Ευρώπη πρέπει να αναπτύξει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική που θα δίνει προτεραιότητα στις ανάγκες των πολιτών της έναντι των διαντλαντικών συμφερόντων. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να καθοδηγείται από την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και θα πρέπει να αντληθούν διδάγματα από τα λάθη της ΕΕ στην παράνομη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία
Δεύτερον, είμαστε αντίθετοι απέναντι στο Πρόγραμμα ReArm, το οποίο αποσπά 800 δισεκατομμύρια ευρώ από σημαντικές κοινωνικές επενδύσεις στην Υγεία, την εκπαίδευση, την εργασία και στη δράση για το κλίμα, προς στρατιωτικές δαπάνες. Αντ’ αυτού, η Ευρώπη πρέπει να επικεντρωθεί στην ενεργό διπλωματία, τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και τη δημιουργία ενός συνεργατικού και δίκαιου συστήματος συλλογικής ασφάλειας.
Τρίτον, η Πράσινη Συμφωνία πρέπει να ενισχυθεί μέσω πολιτικής δέσμευσης, διαφάνειας και λογοδοσίας, ώστε να διασφαλιστεί η ισορροπημένη ανακατανομή των πόρων και μια δίκαιη και ισότιμη μετάβαση προς τη βιωσιμότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η προεδρία Τραμπ καθιστά επείγουσα την ενίσχυση της πολιτικής ανεξαρτησίας και της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της ΕΕ μέσω αποφασιστικών στρατηγικών δράσεων.
Και είναι διπλά προκλητικό και επικίνδυνο το γεγονός ότι, με την λανθασμένη απόφαση να στρατιωτικοποιήσει την Ευρώπη, η ηγεσία της ΕΕ αποδέχεται μια εταιρική σχέση με την Τουρκία, μια χώρα που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο στην Ανατολική Μεσόγειο, κατέχει παράνομα τμήμα του εδάφους ενός κράτους μέλους της ΕΕ — της Κυπριακής Δημοκρατίας — και διατηρεί ένα ανοιχτό casus belli εναντίον ενός άλλου κράτους μέλους της ΕΕ, της Ελλάδας.
Η τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με το ευρύτερο ευρωπαϊκό τοπίο, όπου οι κοινωνικές και πολιτικές κρίσεις αποτελούν κοινό τόπο.
Οι πολιτικές λιτότητας και η κατάρρευση του κράτους πρόνοιας έχουν επιδεινώσει τις ανισότητες και έχουν αποδυναμώσει την κρατική ασφάλεια, αφήνοντας μεγάλα τμήματα της κοινωνίας εκτεθειμένα στην εξαθλίωση και την αβεβαιότητα.
Την ίδια στιγμή, τα υπερκέρδη των ολιγοπωλίων, ιδίως στους τομείς της ενέργειας, των τραπεζών και των τροφίμων, υποδηλώνουν μια οικονομία που ωφελεί μόνο μια μικρή ελίτ.
Στην Ελλάδα, η στεγαστική κρίση επιδεινώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό εν μέσω μιας ευρύτερης δημοκρατικής παρακμής, που χαρακτηρίζεται από τον έλεγχο των Μέσων Ενημέρωσης και τους περιορισμούς των δικαιωμάτων.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί μια νεοφιλελεύθερη ατζέντα που ευθυγραμμίζεται με τις συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, επιτρέπει στην ακροδεξιά να εκμεταλλευτεί την απογοήτευση των πολιτών.
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλεί σε μια ευρεία προοδευτική συμμαχία, βασισμένη σε δημοκρατικές, σοσιαλιστικές και οικολογικές αξίες, για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και την ανάδειξη ενός βιώσιμου οράματος για το μέλλον της χώρας.
Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Η συνεργασία των αριστερών, πράσινων και προοδευτικών δυνάμεων οφείλει να αμφισβητήσει το σημερινό καπιταλιστικό σύστημα και να οδηγήσει σε μετασχηματισμούς στην κοινωνία και την οικονομία, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην πολιτική και η ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών είναι απαραίτητες για την ανανέωση των θεσμών και της δημοκρατίας.
Οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις πρέπει να ενωθούν για να αντιμετωπίσουν την λιτότητα, τη διαφθορά, την ανισότητα και την άνοδο της ακροδεξιάς. Μια συνεκτική και θαρραλέα Αριστερά, με ρίζες στις δημοκρατικές, φεμινιστικές και οικολογικές αξίες, μπορεί να εμπνεύσει τις νέες και τους νέους και να οδηγήσει σε ουσιαστικές αλλαγές.
Μέσα από ευρείες συμμαχίες, που να είναι προσηλωμένες στην ειρήνη, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, μπορεί να αναδυθεί ένα ισχυρό κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που θα αναδιαμορφώσει το μέλλον.
Οι πρόσφατες προεδρικές εκλογές στην Ιρλανδία και η κυβέρνηση συνασπισμού στην Ισπανία αποτελούν δύο εξαιρετικά παραδείγματα, στα οποία η συνεργασία ενός ευρέος φάσματος αριστερών δυνάμεων οδηγεί σε εκλογικές νίκες.
Η Ευρώπη έχει ανάγκη από ένα ξεκάθαρο, δημοκρατικό πρόγραμμα για την οικονομική μεταρρύθμιση, τη δράση για το κλίμα και τα κοινωνικά δικαιώματα. Ένα πρόγραμμα που να είναι ριζοσπαστικό, αλλά ρεαλιστικό και να εμπνεύσει τους πολίτες να συμμετάσχουν και να πιστέψουν στην αλλαγή.
Πρέπει να εργαστούμε για αυτό.
Αυτή πρέπει να είναι η προτεραιότητά μας και ο σκοπός μας.
Αυτή είναι η ευθύνη μας.
Σας ευχαριστώ».
