Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες των εργαζομένων στο Νοσοκομείο Χίου, οι οποίοι κλήθηκαν να διαχειριστούν τις δραματικές ώρες που ακολούθησαν το πρόσφατο ναυάγιο, από το οποίο έχασαν τη ζωή τους 15 άνθρωποι. Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό κινητοποιήθηκε άμεσα, δίνοντας μια σκληρή μάχη για τη διάσωση των τραυματιών, σε έναν αγώνα δρόμου με τον χρόνο και τα όριά τους.
Η υποδιευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας και αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων, περιγράφει όσα έζησε, υπογραμμίζοντας τη βαρύτητα της κατάστασης: «Η εμπειρία μας από το 2015, με τα τότε ναυάγια, μας είχε προετοιμάσει για το σοκ και τη συναισθηματική φόρτιση. Όμως τότε είχαμε πνιγμούς. Αυτήν τη φορά ήταν ξεκάθαρο ότι έχουμε να κάνουμε με βαριά τραυματίες».
Τονίζει ότι η αντίδραση του προσωπικού ήταν άμεση και καθολική: «Ήταν εδώ όλο το νοσοκομείο, από τον διοικητή μέχρι τους διοικητικούς υπαλλήλους. Δεν προλάβαμε να ειδοποιήσουμε καν».
Νοσηλευτής και μέλος του σωματείου εργαζομένων, βρέθηκε στο νοσοκομείο από τις πρώτες στιγμές και παρομοιάζει την κατάσταση με πραγματική μάχη: «Ήτανε όλο το νοσοκομείο εδώ. Και ευτυχώς υπήρχε το προσωπικό. Δηλαδή υπήρχαν άνθρωποι που μείναν από τις τρεις το μεσημέρι μέχρι τις πέντε το πρωί. Συνεχόμενα. Επίσης υπήρχαν άνθρωποι που ήρθαν πρωί και φύγανε από το σπίτι τους. Μόνοι τους. Έτσι καταφέραμε και βγάλαμε όλη τη δουλειά. Ήτανε πολύ βαριά περιστατικά. Μοιάζανε όλα με πολύ βαριά τροχαία».
Αναφερόμενος στην πορεία των τραυματιών, σημείωσε: «Δυστυχώς μία πρόσφυγας δεν τα κατάφερε και πέθανε στην εντατική. Οι άλλοι είναι σε καλή κατάσταση. Τρεις στην εντατική. Εξιτήριο δεν έχει πάρει κανείς. Από όσα ξέρω μέχρι τώρα».
Ο νοσηλευτής εκφράζει προβληματισμό σχετικά με τον τρόπο που εκτυλίχθηκε το τραγικό περιστατικό: «Κοιτάξτε, αυτό είναι σύγκρουση ξεκάθαρα. Είναι σαν τροχαίο, είναι σύγκρουση. Τώρα πώς έγινε και τι έγινε, απλά είναι λίγο περίεργο το πώς ακούγεται. Δηλαδή πήγαν οι πρόσφυγες με τη βάρκα, με 40 άτομα και χτυπήσαν όλοι. Κάπως περίεργο είναι».
Παράλληλα, αναφέρεται και στο ζήτημα της καταγραφής από κάμερες: «Επίσης δεν λειτουργούσαν οι κάμερες. Δηλαδή τι θα πει δεν λειτουργούσαν οι κάμερες; Σε εμάς υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που ακολουθείς. Αν είναι κανόνας, αν δεν είναι κανόνας, εντάξει. Αλλά έτσι θα λυθούν και απορίες».
Κλείνοντας, εκφράζει την οργή και την αγωνία του για το μέγεθος της τραγωδίας, επισημαίνοντας την αξία της ανθρώπινης ζωής: «Το ζητούμενο δεν είναι όμως αυτό. Γιατί όλοι είμαστε υπάλληλοι. Και δουλεύουμε. Και είμαστε και άνθρωποι. Το ζητούμενο είναι ότι αυτή τη στιγμή πνιγήκαν 15 άνθρωποι. Μεταξύ αυτών και μικροί. Και είναι 10 παιδιά στην παιδιατρική. Εκ των οποίων ευτυχώς δεν είναι κανένας πολύ πολύ σοβαρά. Αυτά δεν πρέπει να γίνονται. Πρέπει να υπάρξει μια λύση. Δεν μπορεί να πνίγονται. Τουλάχιστον στο δικό μου όνομα άνθρωποι δεν πρέπει να πνίγονται».
