Έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Παρασκευής, σε ηλικία 82 ετών, ο σημαντικός ηθοποιός και ποιητής Χρήστος Βαλαβανίδης.
Ο ιδιαίτερα αγαπητός καλλιτέχνης το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά ζητήματα υγείας και κατά την περίοδο των εορτών είχε νοσηλευτεί στο νοσοκομείο. Μετά την έξοδό του είχε μιλήσει για τη δύσκολη δοκιμασία που περνούσε.
«Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα. Είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι θανατηφόρο, ακόμα τουλάχιστον. Κάποια στιγμή όλοι μας κάτι πληρώνουμε, κάποιο λάθος μας πληρώνουμε» είχε δήλωσε στον Ant1 και συνέχισε: «Είναι μια περιπέτεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Για να πάρω το εξιτήριο από το Λαϊκό, με κάνανε καλά. Δεν μ’ άφηναν να φύγω. Δεν σου λέω άλλες λεπτομέρειες. Τρυπήματα, ενέσεις, εμβόλια, και τα λοιπά…».
Ποιος ήταν ο Χρήστος Βαλαβανίδης
Αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, αλλά και με τις δύο κρατικές σκηνές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στη διαδρομή του υπηρέτησε σχεδόν όλα τα είδη της υποκριτικής τέχνης, από το αρχαίο δράμα και την αττική κωμωδία μέχρι το κωμειδύλλιο, την οπερέτα, το σύγχρονο θέατρο, το μουσικό θέατρο, την παντομίμα και την επιθεώρηση.
Μεταξύ άλλων συμμετείχε στις παραστάσεις: «Μορμόλης» και «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας”, «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα», «Ντόλλυ».
Κατά τη συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου ενσάρκωσε τον Στέλιο στην “Αυλή των θαυμάτων” του Ιάκωβου Καμπανέλλη (σκην. Γιώργος Μιχαηλίδης).
Το 1996, μαζί με τη σύζυγό του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο», μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σε έναν σύγχρονο, λειτουργικό και καλαίσθητο θεατρικό χώρο.
Στη συνέχεια συμμετείχε στις «Φυλλωσιές» του Λαρς Νορέν, στην «Αντίστροφη ψυχολογία» του Τσαρλς Λάντλαμ, στους «Σιδεράδες» του Μίλος Νίκολιτς (σκην. Κ. Αρβανιτάκης) και στην «Άτακτη τάξη» (παντομιμικό έργο σε συνεργασία κείμενο και σκηνοθεσία με την Ασπασία Κράλλη. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων Πολιτιστική Ολυμπιάδα – Θεατρικοί Μονόλογοι 2004, ερμήνευσε το μονόλογο του Γιοπ Άντμιραλ «Εγώ, η μάνα μου» (σκην. Α. Κράλλη)).
Ερμήνευσε τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στο έργο «Χίτσκοκ Μπλοντ» (Θ. Μουσούρη σκην. Α. Καλογρίδης) καθώς και τον αρχηγό της συμμορίας στο θεατροποιημένο «Ντόγκβιλ» του Λαρς φον Τρίερ (Εθνικό Θέατρο σκην. Α. Καλογρίδης). Συμμετέχοντας στην παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης «Δωδέκατη νύχτα» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, υποδύθηκε τον σερ Τόμπυ (σκην. Ν. Χαραλάμπους). Στο «Τάνγκο» του Μρόζεκ (σκην. Σπύρος Ευαγγελάτος) ερμήνευσε τον ρόλο του Στόμιλ. Το καλοκαίρι του 2006 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στους «Σφήκες» του Αριστοφάνη, στον ρόλο του Βδελυκλέωνα (σκην. Σ. Ευαγγελάτος). Τη χειμερινή περίοδο 2006-2007 συμμετείχε στο μιούζικαλ «Το μαγαζάκι του τρόμου», υποδυόμενος τον Μούσνικ.
Υπήρξε επίσης σκηνοθέτης του «Παπουτσωμένου γάτου» στο ΚΘΒΕ, γράφοντας και τους στίχους των τραγουδιών της παράστασης, ενώ σκηνοθέτησε και την «Αντίστροφη ψυχολογία» του Λάντλαμ.
Παράλληλα είχε αναλάβει τη μουσική επιμέλεια σε έργα όπως «Λίστα γάμου», «Σιδεράδες» και «Ο έρωτας δαγκώνει», καθώς και την ηχητική επένδυση της παράστασης «Αναζητώντας τον Οιδίποδα».
Η παρουσία του ήταν έντονη και στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, όπου συμμετείχε σε σειρές και εκπομπές μεγάλης απήχησης, μεταξύ των οποίων: Το μινόρε της αυγής, Οι αυθαίρετοι, Σιγά, η πατρίδα κοιμάται, Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια, Λίστα γάμου κ.ά.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε ταινίες όπως: Λούφα και παραλλαγή του Νίκου Περάκη, Η φωτογραφία του Νίκου Παπατάκη, Πάμπτωχοι Α.Ε., Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο των Μιχάλη Ρέππα – Θανάση Παπαθανασίου.
