Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών ο ιστορικός τέχνης Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και, μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, μετέβη στη Γαλλία για ανώτερες σπουδές. Εκεί απέκτησε, μεταξύ άλλων, πτυχίο Κλασικής Φιλολογίας και Ιστορίας (Licence ès Lettres) από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης με υποτροφία του γαλλικού κράτους, καθώς και πτυχίο Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης (Licence ès Lettres en Archéologie et Histoire de l’Art) από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης IV. Παράλληλα, ήταν απόφοιτος Μουσειολογίας της Σχολής του Λούβρου και διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Κατά τη διάρκεια της πορείας του διετέλεσε εθνικός επίτροπος της Ελλάδας στη Biennale της Βενετίας το 1980 και το 1988, στη Biennale του Παρισιού το 1982 και στην Biennale της Αλεξάνδρειας το 1998. Είχε οργανώσει πολυάριθμες εκθέσεις σύγχρονης ελληνικής και ευρωπαϊκής τέχνης τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία, ενώ είχε δημοσιεύσει πλήθος μελετών και άρθρων σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά, καθώς και σε συλλογικούς τόμους.
Πληροφορούμενη την απώλειά του, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη προχώρησε σε δήλωση εκφράζοντας τη θλίψη της:
«Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Εμμανουήλ Μαυρομμάτη, εξέχοντος δασκάλου και ιστορικού της Τέχνης, με πολλαπλό αποτύπωμα στα εικαστικά μας πράγματα. Με στέρεες και πολύπλευρες σπουδές στη Γαλλία και την Ελλάδα, ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης θεράπευσε με αφοσίωση το αντικείμενό του, τόσο με την πολύχρονη και εμπνευσμένη διδασκαλία του στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όσο και με το ερευνητικό και το εκδοτικό του έργο, το οποίο ανέρχεται σε δεκάδες συμβολές και αυτοτελείς δημοσιεύσεις.
Ο Εμμανουήλ Μαυρομμάτης υπηρέτησε πολλαπλά τη νεοελληνική τέχνη ως μελετητής, ως δημιουργός, ως επιμελητής. Αναδείχθηκε και ανέλαβε πολύ σημαντικές θέσεις διατελώντας εθνικός επίτροπος της Ελλάδας σε πλείστες διεθνείς εκθέσεις και, επί πολλά έτη πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Κριτικών Τέχνης. Με τη σεμνή αλλά επιβλητική παρουσία του στην καλλιτεχνική σκηνή, υπήρξε αφοσιωμένος και παθιασμένος ιστορικός της Τέχνης. Συνδυάζοντας αρμονικά τη θεωρία με την πράξη, πρόσφερε τεράστιες υπηρεσίες στην ανάδειξη και την εξωστρέφεια της ελληνικής Τέχνης.
Στην οικογένειά του, τους συναδέλφους του, τους αμέτρητους μαθητές και φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
