Στη σκιά του σκανδάλου που συγκλονίζει τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, σε ανάρτησή του την Κυριακή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνει την ανάγκη πολιτικής ανατροπής της σημερινής κυβέρνησης, μιλώντας ταυτόχρονα για τη δημιουργία μιας νέας αριστερής εναλλακτικής. Παράλληλα, κάνει αναφορά στις εκλογικές επιτυχίες του Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία και του Ζοράν Μαμντάνι στις ΗΠΑ.
Αναφερόμενος στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Αλέξης Χαρίτσης υποστηρίζει πως η υπόθεση αυτή αποδεικνύει ότι «η Δεξιά δεν μπορεί να ασκήσει πολιτική χωρίς να καταφεύγει στην εξαγορά συνειδήσεων και στην κατασπατάληση δημόσιου χρήματος».
Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς σημειώνει ακόμη ότι κάθε φορά που αποκαλύπτεται η «ωμή πραγματικότητα» του «καθεστώτος Μητσοτάκη», ενισχύεται το αίτημα πολιτών από τον αριστερό και προοδευτικό χώρο που ζητούν πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις. Όπως αναφέρει, το μήνυμα αυτών των ανθρώπων είναι ξεκάθαρο: «κάντε κάτι».
Απευθυνόμενος σε αυτό το ακροατήριο, ο Αλέξης Χαρίτσης τονίζει πως ήρθε η ώρα να συμβάλουν ενεργά, με τη φράση «βάλτε πλάτη», επισημαίνοντας ότι «η συγκυρία είναι δύσκολη και οι αλλαγές δεν θα προκύψουν από μόνες τους».
Αναλυτικά η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση:
“Καλημέρα σε όλες και όλους.
Αυτές είναι οι σκέψεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Πυραμίδα διαφθοράς
Το καθεστώς Μητσοτάκη λειτουργεί ως μια πυραμίδα διαφθοράς. Αυτοί που βρίσκονταν στην κορυφή της πυραμίδας -τα κυβερνητικά στελέχη που παραιτήθηκαν- υπέθαλπαν ένα οργανωμένο και αδιαφανές δίκτυο που έφτανε μέχρι τη βάση της ελληνικής κοινωνίας.
Η κυβέρνηση έχει πρόβλημα. Στις υποκλοπές πέτυχε τη συγκάλυψη. Στα Τέμπη την αμνήστευση. Τώρα;
Υπάρχουν δύο κρίσιμα ζητήματα μπροστά μας.
Το πρώτο είναι η ζημιά στην αγροτική παραγωγή της χώρας. Προγραμματίζουμε εξορμήσεις και συναντήσεις με φορείς, συνεταιρισμούς και εκπροσώπους του υγιούς και πραγματικού αγροτικού κόσμου που κινδυνεύουν να μείνουν δίχως ευρωπαϊκές ενισχύσεις πληρώνοντας έτσι τις κυβερνητικές αμαρτίες. Δεν θα το αφήσουμε να συμβεί.
Το δεύτερο είναι η μάχη για την ανατροπή του καθεστώτος Μητσοτάκη.
Το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει ότι η Δεξιά δεν μπορεί να κάνει πολιτική αλλιώς παρά μόνο με την εξαγορά συνειδήσεων και τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος.
Η καταγγελία του καθεστώτος όμως δεν αρκεί. Η Αριστερά οφείλει να καταθέσει τη δική της πρόταση για τη λειτουργία του κράτους και τη σχέση του με τους πολίτες.
Αλλιώς το μέλλον μας θα είναι να βλέπουμε τον κύριο Βορίδη να φεύγει, για να έρχεται ο κύριος Πλεύρης.
Η νύχτα δηλαδή να εναλλάσσεται με νύχτα.
2. «Κάντε κάτι»
Κάθε φορά που αποκαλύπτεται ο κυνισμός του καθεστώτος Μητσοτάκη πυκνώνουν οι φωνές αριστερών και προοδευτικών πολιτών που λένε «κάντε κάτι».
Η κριτική τους είναι ορθή. Η Αριστερά είναι κατώτερη της ιστορικής περίστασης και φαντάζομαι με έχετε ακούσει ή διαβάσει να το λέω αυτό συχνά.
Θέλω όμως να πω και κάτι άλλο.
Πολλές φορές κάνουμε κάτι.
Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2024 η Νέα Αριστερά είχε καταγγείλει στη Βουλή το όργιο με τα ανύπαρκτα αιγοπρόβατα της Κρήτης (όπου για παράδειγμα στα Χανιά αυξήθηκαν από το 2019 μέχρι το 2023 κατά 70%).
Ενώ για το θέμα των επιδοτήσεων σε παράτυπα ΑΦΜ που αποτελεί μέρος της έρευνας της Ευρωπαϊκή Εισαγγελίας, είχαμε παρέμβει κοινοβουλευτικά ήδη από τον Απρίλιο του 2024, περισσότερο από έναν χρόνο πριν «σκάσει» το σκάνδαλο!
Δεν το γράφω αυτό με όρους αυτοδικαίωσης.
Θέλω όμως να απευθυνθώ στους ανθρώπους της Αριστεράς που νιώθουν, δικαίως, απογοητευμένοι.
Τα πράγματα είναι όντως δύσκολα και απέναντί μας έχουμε ένα καθεστώς.
Βάλτε πλάτη.
Η κατάσταση δεν θα αλλάξει από μόνη της.
Ελάτε να συζητήσουμε και κυρίως να οργανώσουμε την αντίσταση και τον εναλλακτικό δρόμο στη Δεξιά. Όλοι και όλες μαζί.
3. Ένα ξύδι για τον κύριο Τραμπ
Πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες η σύνοδος του ΝΑΤΟ.
Αφήνω στην άκρη τη γραφική εικόνα του Έλληνα πρωθυπουργού που εκλιπαρούσε για ένα βλέμμα του αδιάφορου Τραμπ.
Και θέλω να σταθώ στο πρόσωπο του Πέδρο Σάντσεθ. Ο Ισπανός πρωθυπουργός ηγείται μιας συμμαχίας Σοσιαλιστών και Αριστεράς που αγωνίζεται για το δίκιο της Παλαιστίνης, προτείνει άμεσες κυρώσεις στο Ισραήλ και αρνήθηκε την αύξηση των στρατιωτικών εξοπλισμών στο 5%.
Είναι μια στάση που μας εμπνέει.
Ο Τραμπ απάντησε με τον γνωστό του τρόπο: ότι κάτι «κακό» θα συμβεί στην Ισπανία για το «κακό» που έκανε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αλλά όλοι καταλαβαίνουν ότι βρυχάται γιατί δεν μπορεί να συλλάβει ότι υπάρχουν πολιτικοί που δεν είναι υποτελείς και «δεδομένοι σύμμαχοι» (σαν κάτι άλλους).
Το ίδιο έκανε ο Τραμπ με την άλλη μεγάλη εξέλιξη των ημερών: τον θρίαμβο του Ζοράν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη.
Που τολμάει να δηλώνει σοσιαλιστής στη Μέκκα του καπιταλισμού και που με την υποδειγματική του καμπάνια, ανέτρεψε τα προγνωστικά και αναζωογόνησε την αμερικανική αριστερά.
Ο Τραμπ λοιπόν τον κατηγόρησε ότι είναι ένας «παράφρων κομμουνιστής».
Ξύδι κύριε Τραμπ.
Κι εμείς έχουμε μια δουλειά: να το κάνουμε όπως ο Σάντσεθ και ο Μαμντάνι.
Αυτό που τους χαρακτηρίζει είναι η επιμονή σε εφαρμοσμένες πολιτικές, οι καθαρές επιλογές και η άρνησή τους να υποταχθούν στο καθεστώς του σύγχρονου πολιτικού αυταρχισμού”.
