Με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Μαρία Καρυστιανού εξέφρασε τη στήριξή της στο μεγάλο αγροτικό συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, με τη συμμετοχή χιλιάδων αγροτών –ορισμένοι εκ των οποίων έφτασαν με τα τρακτέρ τους– καθώς και πολιτών που βρέθηκαν εκεί για να τους υποδεχθούν.
Η κ. Καρυστιανού ανέφερε ότι «οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν βρίσκονται εδώ για το θεαθήναι. Δεν άφησαν τα χωράφια και τα κοπάδια τους για μια συμβολική κίνηση. Βρίσκονται εδώ γιατί έφτασαν στο σημείο μηδέν. Γιατί το κόστος παραγωγής έγινε θηλιά, γιατί οι υποσχέσεις αποδείχθηκαν κενές, γιατί η αναμονή για δικαιοσύνη μετατράπηκε σε φρούδες ελπίδες».
Παράλληλα, υπογράμμισε: « Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για υπεκφυγές. Υπάρχει μόνο μία απαίτηση: καθαροί κανόνες και ίση μεταχείριση. Η κοινωνία μίλησε: ΚΑΘΑΡΣΗ παντού»!
Αναλυτικά η ανάρτηση της κ. Καρυστιανού:
«Σήμερα η Αθήνα δεν είναι απλώς το σκηνικό μιας ακόμη διαμαρτυρίας. Είναι ο τόπος όπου συναντιούνται η αξιοπρέπεια με την αγανάκτηση, η υπομονή με το όριο, ο αλύγιστος αγώνας με την περηφάνια.
Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν βρίσκονται εδώ για το θεαθήναι. Δεν άφησαν τα χωράφια και τα κοπάδια τους για μια συμβολική κίνηση. Βρίσκονται εδώ γιατί έφτασαν στο σημείο μηδέν. Γιατί το κόστος παραγωγής έγινε θηλιά, γιατί οι υποσχέσεις αποδείχθηκαν κενές, γιατί η αναμονή για δικαιοσύνη μετατράπηκε σε φρούδες ελπίδες.
Το ρεύμα και τα καύσιμα παραμένουν βραχνάς. Οι αποζημιώσεις καθυστερούν. Οι εξαγγελίες ανακυκλώνονται. Και την ίδια στιγμή, οι πραγματικοί παραγωγοί βλέπουν να αποκαλύπτεται ένα σύστημα που αντί να στηρίζει τον μόχθο, επιβραβεύει τις διασυνδέσεις και τη «σιωπή».
Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά ηθικό.
Όταν οι επιδοτήσεις δεν φτάνουν σε αυτούς που παράγουν, όταν οι έλεγχοι γίνονται επιλεκτικά, όταν η ευθύνη διαχέεται για να μη φτάσει πουθενά, τότε δεν μιλάμε για αδυναμία, μιλάμε ξεκάθαρα για δόλια επιλογή.
Οι αληθινοί κτηνοτρόφοι μετρούν απώλειες στα κοπάδια τους, μετρούν ζημιές που δεν αναπληρώνονται, μετρούν μέρες αγωνίας, χωρίς σαφές σχέδιο στήριξης. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια οικογένεια. Πίσω από κάθε “στατιστική” υπάρχει ένας άνθρωπος που παλεύει να κρατήσει ζωντανή τη δουλειά του.
Και το ερώτημα γίνεται απλό και αμείλικτο: Θέλουμε πρωτογενή παραγωγή ή θέλουμε ρουσφέτια και εξαρτήσεις; Θέλουμε ύπαιθρο ζωντανή ή χωριά άδεια και εγκαταλελειμμένα; Θέλουμε διαφάνεια ή ανοχή στο πλιάτσικο που συντελείται στις πλάτες των αγροτών;
Στο Σύνταγμα δεν παρίστανται συντεχνίες. Διαδηλώνουν αγρότες που ζητούν το αυτονόητο: Καθαρές διαδικασίες, δίκαιες αποζημιώσεις, σταθερό πλαίσιο για να μπορούν να παράγουν χωρίς να αισθάνονται όμηροι. Ζητούν λογοδοσία όπου υπάρχουν σκιές. Ζητούν σχέδιο και γενναίες δίκαιες αποφάσεις.
Η χώρα χωρίς ισχυρή αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή δεν έχει αυτάρκεια, δεν έχει ανθεκτικότητα, δεν έχει ΜΕΛΛΟΝ. Η παραγωγική ανασυγκρότηση απαιτεί διάφανους κανόνες και δίκαιο κυβερνητικό σχεδιασμό.
Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα των αγροτών συνειδητά. Γιατί ο αγώνας για διαφάνεια, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια αφορά όλους μας. Αφορά την ίδια τη δημοκρατία μας.
Η κοινωνία δεν ζητά θαύματα. Ζητά αλήθεια. Και στο τέλος, πάντα η αλήθεια λάμπει.
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για υπεκφυγές. Υπάρχει μόνο μία απαίτηση: καθαροί κανόνες και ίση μεταχείριση.
Η κοινωνία μίλησε: ΚΑΘΑΡΣΗ παντού»!
