Το Ισραήλ συγκλονίστηκε από μια νέα «ημέρα αγώνα», με χιλιάδες πολίτες να κατακλύζουν τους δρόμους σε πολλές πόλεις, αποκλείοντας κεντρικές λεωφόρους στο Τελ Αβίβ και αλλού. Κύριο αίτημα των διαδηλωτών ήταν η επίτευξη συμφωνίας εκεχειρίας που θα επιτρέψει την απελευθέρωση των περίπου 50 ομήρων που εξακολουθούν να κρατούνται στη Γάζα, εκ των οποίων οι 20 εκτιμάται ότι παραμένουν εν ζωή.
Την ίδια στιγμή, παγκόσμια κατακραυγή προκαλεί ο βομβαρδισμός του νοσοκομείου Νάσερ στη Χαν Γιούνις. Δύο διαδοχικά πλήγματα – το λεγόμενο «double tap» – σκότωσαν 20 ανθρώπους, ανάμεσά τους πέντε δημοσιογράφους που κάλυπταν τις εξελίξεις καθώς και μέλη του ιατρικού προσωπικού που έσπευσαν να προσφέρουν βοήθεια.
Οι εικόνες χάους καταγράφηκαν σε βίντεο και επιβεβαιώθηκαν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μίλησε για «τραγικό ατύχημα», δήλωση που πυροδότησε ακόμη μεγαλύτερες αντιδράσεις και πίεση προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό.Μεταξύ των θυμάτων συγκαταλέγονται ο Χουσάμ αλ-Μάσρι, εικονολήπτης του Reuters, η Μάριam Ντάγκα, συνεργάτιδα του Associated Press, ο Μοχάμεντ Σαλάμα (Al Jazeera, Middle East Eye), ο Άχμεντ Αμπού Αζίζ (Middle East Eye) και ο Μοάζ Αμπού Τάχα, που συνεργαζόταν με διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Οργανώσεις υπέρ της ελευθερίας του Τύπου καταγγέλλουν «συστηματική στοχοποίηση» δημοσιογράφων, τονίζοντας ότι πάνω από 190 ρεπόρτερ έχουν σκοτωθεί στη Γάζα μέσα σε 22 μήνες πολέμου. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες έκανε λόγο για «ειδεχθείς δολοφονίες» ζητώντας ανεξάρτητη διερεύνηση, ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν χαρακτήρισε τις επιθέσεις «απαράδεκτες». Το Λονδίνο και το Βερολίνο εξέφρασαν «σοκ», την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ περιορίστηκε να δηλώσει πως «δεν είναι ευχαριστημένος» με τα γεγονότα.
Το απόγευμα συνεδριάζει το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ισραήλ με βασικά θέματα την κατάσταση στη Γάζα και το ενδεχόμενο χερσαίας επιχείρησης. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν θα εξεταστεί η πρόταση για 60ήμερη εκεχειρία που έχει ήδη αποδεχθεί η Χαμάς, αλλά απορρίπτει ο Νετανιάχου.
Η χώρα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τριπλή κρίση: την κοινωνική πίεση για την απελευθέρωση των ομήρων, τη διεθνή καταδίκη για τα πλήγματα που σκότωσαν αμάχους και δημοσιογράφους, και την εμμονή του πρωθυπουργού να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι την «ολοκληρωτική νίκη».
