“1.Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, εύχεται καλή και αγωνιστική χρονιά, με υγεία, αντοχή και δύναμη στους εργαζόμενους της χώρας μας, τους βιοπαλαιστές αγρότες που αλλάζουν χρόνο στα μπλόκα του αγώνα, στους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.
Η αισιοδοξία μας για το 2026 και για τα χρόνια που έρχονται, πηγάζει από τη στέρεα και επιστημονικά τεκμηριωμένη πίστη μας ότι, σε έναν κόσμο που “φλέγεται”, σε ένα σύστημα που σαπίζει και βουλιάζει όλο και περισσότερο μέσα στα αδιέξοδά του, οι λαοί έχουν τη δύναμη να γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, να φέρουν τα πάνω-κάτω προς όφελος της ζωής τους, των αναγκών τους και της ίδιας της κοινωνικής εξέλιξη.
Εκεί βρίσκεται η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας, αυτός είναι μόνος ο δρόμος στον οποίο αξίζει να κατατεθεί ο πιο αποφασιστικός αγώνας και κάθε θυσία.
2. Η χρονιά που φεύγει, επιβεβαίωσε την τάση ολοένα και μεγαλύτερης διεύρυνσης του χάσματος ανάμεσα στο πώς θα μπορούσαν να ζουν οι λαοί με βάση την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας και στο πώς τελικά ζουν, εξαιτίας του γεγονότος ότι τα επιτεύγματα της ανθρώπινης εργασίας και σκέψης βρίσκονται σήμερα στα χέρια του κεφαλαίου, μπαίνουν σε λειτουργία για τους δικούς του σκοπούς.
Η τάση επιβράδυνσης της διεθνούς οικονομίας που συνεχίζεται, αναδεικνύει το μεγάλο μέγεθος του υπερσυσσωρευµένου κεφαλαίου, το οποίο δεν μπορεί να επενδυθεί διασφαλίζοντας στους καπιταλιστές ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της φυσιολογικής λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος και όχι κάποιας “παρέκκλισης” από αυτή, όπως υποστηρίζουν μόνιμα οι απολογητές του, όλων των αποχρώσεων. Γι’ αυτό και καμιά πρόταση αστικής διαχείρισης, κεϋνσιανή ή νεοφιλελεύθερη, επεκτατική ή περιοριστική δηµοσιονοµική και νοµισµατική πολιτική, δεν μπόρεσε να ακυρώσει τις νομοτέλειες της καπιταλιστικής παραγωγής, που οδηγούν και στις οικονομικές κρίσεις του.
Σε αυτό το πλαίσιο, και με τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ να οξύνονται σε επίπεδο πρωτοφανές για την περίοδο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, προωθείται πιο αποφασιστικά η στροφή προς την πολεμική οικονομία και την προετοιμασία για έναν ιµπεριαλιστικό πόλεμο μεγάλης κλίμακας, ενδεχόμενο για το οποίο απροκάλυπτα πλέον προετοιμάζουν τους λαούς της Ευρώπης οι αξιωματούχοι της σάπιας πολεμοκάπηλης ΕΕ και των κυβερνήσεων, ζητώντας τους να αναπτύξουν “κουλτούρα πολέμου” και θυσιών.
Άλλωστε, για τέταρτο χρόνο συνεχίστηκε το μακελειό μεταξύ ΕΕ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας στην Ουκρανία, με θύματα δύο λαούς που μεγαλούργησαν αδελφωμένοι στο πλαίσιο του σοσιαλισμού, ενώ η όποια συμφωνία θα είναι προσωρινή, γιατί δεν θα επιλύει τις πραγματικές αιτίες αυτής της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, απλώς θα τις κρύψει “κάτω από το χαλί”. Ταυτόχρονα, η σφαγή συνεχίζεται στη Γάζα, τα κατοχικά στρατεύματα παραμένουν εκεί, το σχέδιο μετατροπής της σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι σε εξέλιξη, ενώ νέα μέτωπα προστίθενται στα ήδη υπάρχοντα, όπως με την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, τους πρόσφατους βομβαρδισμούς στη Νιγηρία κοκ.
Τα δισεκατομμύρια που δίνονται για αγορά πολεμικών εξοπλισμών και για τη στήριξη της πολεμικής βιομηχανίας “κόβονται” από τις δαπάνες κοινωνικής πολιτικής, όλοι οι κλάδοι της οικονομίας, όλες οι υποδομές προσανατολίζονται στην πολεμική προετοιμασία, ακυρώνοντας και με αυτόν τον τρόπο τεράστιες δυνατότητες για την κάλυψη λαϊκών αναγκών, εντατικοποιείται η εργασία ακόμα και με 13ωρα, επιχειρείται να επιβληθεί σιωπητήριο στις διεκδικήσεις.
Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά, ότι δεν υπάρχει έγκλημα που το μεγάλο κεφάλαιο θα διστάσει να διαπράξει προκειµένου να διαφυλάξει την εξουσία του και να αυξήσει τα κέρδη του. Για τους ίδιους λόγους που κλιµακώνει την επίθεση στο εισόδηµα και τα δικαιώµατα των εργαζοµένων στην περίοδο της ιµπεριαλιστικής ειρήνης, σχεδιάζει να σύρει τους λαούς στο πεδίο των πολεµικών αναµετρήσεων.
3. Η παραπάνω “μεγάλη εικόνα”, οι ανάγκες της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, οι δεσμεύσεις στις “συμμαχίες” στις οποίες συμμετέχει η ελληνική αστική τάξη, καθόρισαν και φέτος το περιεχόμενο της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, οδηγώντας σε νέα επιδείνωση των όρων ζωής του λαού μας, που στενάζει κάτω από το βάρος των παγωμένων μισθών, των ωραρίων-λάστιχο, της ακρίβειας, της υπερφορολόγησης, της αδυναμίας εύρεσης στέγης, των πλειστηριασμών. Ταυτόχρονα, εντείνεται η ανησυχία για τις συνέπειες που δεδομένα θα έχει η εμπλοκή της χώρας στους ανταγωνισμούς, στα πολεμικά μέτωπα, στον ενεργειακό πόλεμο.
Η διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση, η οργή για τα σκάνδαλα και το πάρτι εκατομμυρίων που προστίθεται στη “νόμιμη” κλοπή του ιδρώτα των εργαζομένων στον χώρο δουλειάς, χρειάζεται να γίνει στέρεη, συνειδητή απόρριψη των δεσμεύσεων που μοιράζονται και όλα τα υπόλοιπα κόμματα του συστήματος, των στρατηγικών τους επιλογών, σε τελική ανάλυση του ίδιου του στόχου της καπιταλιστικής ανάπτυξης ως δήθεν όρου για τη λαϊκή ευημερία.
Να πέσουν στο κενό, τόσο τα κυβερνητικά καλέσματα για “υπομονή μέχρι να δούμε όλοι τα οφέλη της ανάπτυξης στη ζωή μας”, όσο και η απόπειρα εγκλωβισμού της λαϊκής δυσαρέσκειας μέσω της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, της εμφάνισης νέων “σωτήρων” και της επαναφοράς παλιών και δοκιμασμένων, που δηλώνουν διαθέσιμοι να συνεχίσουν την ίδια πολιτική. Αντίπαλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν μπορούν να αποτελέσουν ούτε οι δυνάμεις της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, που δυσκολεύονται πλέον να διαφοροποιηθούν στο ο,τιδήποτε από τη ΝΔ, ούτε ακροδεξιές και άλλες λαϊκίστικες δυνάμεις και μονοπρόσωπα κόμματα, που, με τον μανδύα του “αντισυστημισμού”, επιχειρούν να αθωώσουν το ίδιο το σύστημα, τον καπιταλισμό, αποσυνδέοντας φαινόμενα σαν τη διαφθορά από την αιτία που τα γεννά και τα αναπαράγει.
4. Το 2025 αναδείχθηκε πιο εμφατικά από ποτέ τα τελευταία χρόνια ότι πραγματικός αντίπαλος της κυβέρνησης και της πολιτικής της είναι ο ίδιος ο λαός που αγωνίζεται για τη ζωή του και για το δίκιο. Ήταν οι ιστορικές απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στη συγκάλυψη των υπευθύνων και των αιτιών που οδήγησαν στο έγκλημα των Τεμπών, οι τεράστιες διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης, οι μεγάλες απεργίες ενάντια στο νομοσχέδιο-έκτρωμα για τη 13ωρη εργασία, οι μεγαλύτερες αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών, που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι αγώνες της νεολαίας.
Πραγματικός αντίπαλος της κυβέρνησης είναι οι στόχοι πάλης που κερδίζουν έδαφος ακριβώς μέσα σε αυτούς τους αγώνες και δείχνουν έναν διαφορετικό δρόμο για το λαό και τη χώρα, τον δρόμο της ανατροπής του σημερινού σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος και του κράτους του. Είναι τα νέα βήματα αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων που καταγράφηκαν στο κίνημα, με εμβληματικό παράδειγμα την ιστορική πρωτιά των δυνάμεων που στηρίζει το ΚΚΕ στην ΑΔΕΔΥ.
Τώρα είναι η ώρα όλοι αυτοί οι αγώνες να δυναμώσουν κι άλλο, να μαζικοποιηθούν, να συνενωθούν σε ένα μεγάλο, πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα, που θα αμφισβητήσει στην πράξη το δογματικό αφήγημα ότι ο καπιταλισμός είναι μονόδρομος, θα αναζητήσει τη διέξοδο σε έναν δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο επίκεντρό του τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων, τα οποία πρέπει να αποτελέσουν οριστικά παρελθόν.
Βαδίζοντας σε αυτόν τον δρόμο μπορούμε να κερδίζουμε κατακτήσεις σήμερα, να εμποδίζουμε αρνητικές εξελίξεις. Γιατί για να κερδίσει ο λαός το παραμικρό, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Αυτή τη μεγάλη αλήθεια εκφράζει το ΚΚΕ, που διαθέτει επεξεργασμένη πολιτική πρόταση για αυτόν τον άλλο δρόμο. Με κοινωνικοποιημένα τα μέσα και εργαλεία της παραγωγής, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, με μια εξουσία και μια διακυβέρνηση πραγματικά εργατική-λαϊκή. Αυτή την πρόταση καταθέτει ανοιχτά στον ελληνικό λαό, πρώτα από όλα σε όσους και όσες βρίσκονται μέσα στους δρόμους του αγώνα.
5. Με την προσδοκία να γίνουμε ικανότεροι και πιο αποτελεσματικοί στην προώθηση του επαναστατικού μας Προγράμματος, να αντιστοιχήσουμε όλη μας τη λειτουργία και δράση με αυτό, υποδεχόμαστε το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ, που θα πραγματοποιηθεί στις 29-31 Ιανουαρίου 2026, με σύνθημα «ΚΚΕ Δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για το Σοσιαλισμό!».
Όπως σημειώνουμε στις Θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο: “Αξιοποιώντας την πλούσια συσσωρευµένη πείρα, την επεξεργασµένη επαναστατική στρατηγική και δηµιουργική, συλλογική ανάπτυξη της κοσµοθεωρίας µας, µε βάση τις νέες και συνεχείς εξελίξεις, την εµπιστοσύνη στις αρχές λειτουργίας του επαναστατικού Κόµµατος της εργατικής τάξης της χώρας µας, σταθερά στις ράγες του Προλεταριακού Διεθνισµού, οργανώνουµε το Κοµµουνιστικό Κόµµα «παντός καιρού», έτοιµο για όλα, να ανταποκριθεί επάξια στις σύνθετες εξελίξεις, βγάζοντας στο προσκήνιο την εργατική τάξη, τον λαό, για την οριστική, αυτήν τη φορά, νίκη του σοσιαλισµού – κοµµουνισµού απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα”.
