Στο περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα επικρατούσε οργή για το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να σχολιάσει τις δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην πρωθυπουργού σχετικά με τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα.
Αναλυτικά, κύκλοι της Αμαλίας ανέφεραν τα εξής:
«Ο Κ. Μητσοτάκης έκρινε ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσει τη νομιμότητα των ενεργειών του Ντόναλντ Τραμπ κατά της Βενεζουέλας, ανεβάζοντας με τη δήλωσή του σε νέο επίπεδο τη δουλικότητα του πρόθυμου συμμάχου.
Εκρινε όμως ότι είναι ώρα να σχολιάσει τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα, ανεβάζοντας σε νέο επίπεδο την πολιτική χυδαιότητα.
Αντί να απολογηθεί για τη δήλωσή του, που διασύρει την Ελλάδα διεθνώς ως Μπανανία και ανοίγει επικίνδυνους δρόμους σε όσους εποφθαλμιούν την εθνική μας κυριαρχία και έχουν παραβιάσει το διεθνές δίκαιο με την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, επιλέγει τον δρόμο της πολιτικής δειλίας.
Και καταφεύγει σε θεωρίες συνομωσίας και ανιστόρητες συγκρίσεις της δικής του διακυβέρνησης, με τη διακυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, σε δύσκολους καιρούς για την χώρα, έθεσε τα εθνικά συμφέροντα αλλά και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού σε απόλυτη προτεραιότητα.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν αντιμετώπισε, όπως ο κύριος Μητσοτάκης, το Διεθνές Δίκαιο αλλά καρτ, αλλά ως θεμέλιο για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας σε όλες τις περιστάσεις και κάτω από όλες τις συνθήκες.
Διαπραγματεύτηκε και συνομίλησε με όλους τους σημαντικούς ξένους ηγέτες, σε πνεύμα συνεργασίας, κατανόησης αλλά πάνω απ’ όλα υπεράσπισης των δημοκρατικών αξιών, της ειρήνης, της μη επέμβασης, του ανθρωπισμού, και του διεθνούς δικαίου. Αξίες πού βρίσκονται σε απόλυτη συσχέτιση με τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας.
Και σε αντίθεση με την εθνική αναξιοπρέπεια του κυρίου Μητσοτάκη, είχε ως βασική αρχή ότι με τους συμμάχους πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της ειλικρίνειας ακόμη κι αν αυτή δεν είναι ευχάριστη. Στο πνεύμα αυτό συνομίλησε και με τους Αμερικανούς ηγέτες -τον Μπαράκ Ομπάμα και τον Ντόναλντ Τραμπ.
Και πορεύτηκε στις διεθνείς σχέσεις μας με μια βασική αρχή: πως αν θέλουμε να υπερασπιστούμε τα δίκια της χώρας μας, κανείς δεν πρέπει να μας θεωρεί δεδομένους. Και σε κανέναν, όσο ισχυρός κι αν είναι, η Ελλάδα δεν θα εκποιήσει την εθνική της αξιοπρέπεια με όποιο αντάλλαγμα.
Αλλά που να τα καταλάβει αυτά ο κύριος Μητσοτάκης, που τον απασχολεί το αύριο της (διε)φθαρμένης εξουσίας του πολύ περισσότερο από το διεθνές δίκαιο και το αύριο της χώρας.»
