Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 ετών άφησε ο εμβληματικός Ιταλός σχεδιαστής μόδας Βαλεντίνο.
Ως ιδρυτής του ομώνυμου οίκου, ο Βαλεντίνο (Valentino) έφτασε στην κορυφή της υψηλής ραπτικής, δημιούργησε μια παγκόσμια επιχειρηματική αυτοκρατορία και καθιέρωσε ένα ξεχωριστό χρώμα στον χώρο της μόδας, το περίφημο «Valentino Red».
Κατατάχθηκε δίπλα σε ονόματα όπως ο Τζόρτζιο Αρμάνι και ο Καρλ Λάγκερφελντ, θεωρούμενος ως ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας γενιάς μεγάλων δημιουργών, πριν η μόδα μετατραπεί σε μια πλήρως παγκοσμιοποιημένη και εμπορική βιομηχανία, όπου τον πρώτο λόγο έχουν πλέον τα οικονομικά και το μάρκετινγκ, παρά οι ίδιοι οι σχεδιαστές.
Τον θάνατο του Βαλεντίνο, ο οποίος είχε αποσυρθεί από τον χώρο της μόδας το 2008, γνωστοποίησε το Ίδρυμά του “Fondazione Valentino Garabani e Giancarlo Giammetti”:
«Ο ιδρυτής μας, Βαλεντίνο Γκαραβάνι, απεβίωσε σήμερα στην κατοικία του στη Ρώμη, περιτριγυρισμένος από τα αγαπημένα του πρόσωπα.
Η έκθεση σε λαϊκό προσκύνημα θα τελεστεί στην PM23 στην Piazza Mignanelli 23 την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου και την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, από τις 11:00 π.μ. έως τις 6:00 μ.μ.
Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου στη Βασιλική Santa Maria degli Angeli e dei Martiri, στην Piazza della Repubblica 8 στη Ρώμη, στις 11 π.μ.»
Ο Βαλεντίνο Κλεμέντε Λουντοβίκο Γκαραβάνι γεννήθηκε στη Βογέρα της Ιταλίας στις 11 Μαΐου 1932. Το όνομά του το οφείλει στη μητέρα του, η οποία τον βάφτισε προς τιμήν του θρυλικού αστέρα του κινηματογράφου Ροδόλφο Βαλεντίνο.
Η αγάπη του για τη μόδα εκδηλώθηκε από πολύ νωρίς, ήδη από τα μαθητικά του χρόνια, όταν μαθήτευσε κοντά στη θεία του Ρόζα και στη γνωστή τοπική σχεδιάστρια Ερνεστίνα Σαλβαντέο, συγγενή του καλλιτέχνη Άλντο Τζορτζίνι. Αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι, με τη στήριξη των γονιών του, Τερέζα ντε Μπιάτζι και Μάουρο Γκαραβάνι, προκειμένου να σπουδάσει μόδα. Εκεί φοίτησε στην École des Beaux-Arts και στο Chambre Syndicale de la Couture Parisienne.
Αφού εργάστηκε δίπλα σε καταξιωμένους Γάλλους δημιουργούς, στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ξεκίνησε να παρουσιάζει τις δικές του συλλογές στη Ρώμη, δημιουργώντας ενδύματα απαράμιλλης κομψότητας, σε μια πόλη που αποτελούσε τότε διεθνές κέντρο αναφοράς για την υψηλή ραπτική.
Καθοριστικό ρόλο στη διαδρομή και την επιτυχία του έπαιξε ο στενός συνεργάτης και σύντροφός του, Τζανκάρλο Τζαμέτι.
Στις πελάτισσές του συγκαταλέγονταν μερικές από τις πιο διάσημες γυναίκες στον κόσμο, όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, η Σοφία Λόρεν, η Τζάκι Κένεντι, η Τζούλια Ρόμπερτς, η Τζένιφερ Άνιστον και η Νικόλ Κίντμαν.
Οι σχολιαστές της μόδας τον περιγράφουν ως έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους της γυναικείας κομψότητας. Σε όλη την επαγγελματική του πορεία, που ξεκίνησε το 1959, επέλεξε να απέχει από υπερβολές και επιφανειακές προκλήσεις. Παρουσίασε την πρώτη του συλλογή το 1967 και την τελευταία του το 2007.
Η έμπνευσή του αντλήθηκε τόσο από τη «Γλυκιά Ζωή» της Ρώμης όσο και από τους μεγάλους Γάλλους μόδιστρους της εποχής του. Η πρώτη του συλλογή ήταν εξ ολοκλήρου λευκή και γνώρισε ενθουσιώδη υποδοχή από κοινό και Τύπο. Αργότερα, το χαρακτηριστικό έντονο κόκκινο, το «κόκκινο Βαλεντίνο», τον έκανε παγκοσμίως αναγνωρίσιμο.
Η ιταλική La Repubblica σημειώνει ότι η διεθνής καθιέρωση του ονόματός του συνδέθηκε με την Τζάκι Κένεντι Ωνάση, η οποία επέλεξε δημιουργίες του τόσο για την κηδεία του προέδρου Τζον Κένεντι όσο και για τον γάμο της με τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Πέρα όμως από αυτή τη συγκυρία, το ταλέντο και η δημιουργική του δύναμη αναγνωρίστηκαν άμεσα σε διεθνές επίπεδο, με τη μόδα του να αγγίζει τα όρια της τέχνης. Η κηδεία του αναμένεται να τελεστεί στη Ρώμη, την Παρασκευή, στην αποκαλούμενη «Εκκλησία των Καλλιτεχνών», στην Piazza del Popolo.
Το 1998 πούλησε τον οίκο του, ωστόσο παρέμεινε ενεργός δημιουργικά μέχρι το 2008. Μετά την αποχώρησή του, η επιρροή του δεν ξεχάστηκε ποτέ. Δημοσιογραφικές αναφορές υπογραμμίζουν τον καθοριστικό ρόλο που άσκησε στις νεότερες γενιές Ιταλών σχεδιαστών, όπως ο Πιερπάολο Πιτσιόλι και η Μαρία Γκράτσια Κιούρι, αναδεικνύοντας τη δύναμη της γνώσης και της ισορροπίας απέναντι στις πρόσκαιρες τάσεις της μόδας.
